نتایح جستجو

سلامم را تو پاسخ گو در بگشاي منم من.....

نامم به عاشقی شد و گویند توبه کن توبت کنون چه فایده دارد که نام شد

باز کن پنجره ها را ايدوست هيچ يادت هست که زمين را عطشی وحشی سوخت؟ برگها پژمردند ؟ تشنگی با جگر خاک چه کرد؟ هيچ يادت هست؟ توی تاريکی شبهای بلند ، سيلی سرما با تاک چه کرد؟ با سر و سينه گلهای سپيد نيمه شب باد غضبناک چه کرد؟ هيچ يادت هست؟

افرين آن پيک نامور که رسيد از ديار دوست آورد حرز جان ز خط مشکبار دوست

آن نه عشق است که بتوان برغمخوارش برد یا توان طبل‌زنان بر سر بازارش برد عشق می‌خواهم از آن‌سان که رهایی باشد هم از آن عشق که منصور، سر دارش برد عاشقی باش که گویند به دریا زد و رفت نه که گویند خسی بود که جوبارش برد دلت ایثار کن آن‌سان که حقی با حقدار نه که کالاش کنی، گویی طرارش برد شوکتی بود در...

مست مستم لیک مستی دیگرم امشب از هر شب به تو عاشق ترم راست گویم یک رگم هشیار نیست مستم اما جام و می در کار نیست مست عشقم مست شوقم مست دوست مست معشوقی که عالم مست اوست

اینجا كسی‌است پنهان دامان من گرفته خود را سپس كشیده پیشان من گرفته...

نصيحتی کنمت ياد گير و در عمل آر که اين حديث ز پير طريقتم يادست غم جهان مخور و پند من مبر از ياد که اين لطيفه عشقم ز ره روی يادست

ای خدای پاک وبی انباز ویار دست گیر و جرم ما را واگذار یاد ده ما را سخن های دقیق کان به رحم آرد تو را ای خوش رفیق گر خطا گفتیم ، اصلاحش تو کن مصلحی تو ، ای تو سلطان سخن کیمیا داری که تبدیلش کنی گر چه جوی خون بود ، نیلش کنی این چنین مینا گری ها کار توست این چنین اکسیر ها ز...

جام جهان نماست ضمير منير دوست اظهار احتياج خود آن جا چه حاجت است

صدای مهربان لای لايت کو ؟ لبت کو ؟ بوسه ات کو ؟ گونه هايت کو؟ نوازش های با جان آشنايت کو؟ بيا ، نور نگاهت را چراغ شامگاهم کن ! بيا آن دست های گرم را پشت و پناهم کن ! بيا در اين سياهی ها ، نگاهم کن ! نگاهم کن !...

خلوت گزيده را به تماشا چه حاجت است چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است جانا به حاجتی که تو را هست با خدا کخر دمی بپرس که ما را چه حاجت است ای پادشاه حسن خدا را بسوختيم آخر سال کن که گدا را چه حاجت است ارباب حاجتيم و زبان سال نيست در حضرت کريم تمنا چه حاجت است...

یک جام شراب دستت باشد تا حال من خراب دستت باشد این چند هزارمین شب بی خوابیست ای عشق فقط حساب دستت باشد

در راه طلب عاقل و ديوانه يكيست در شيوه عشق خويس و بيگانه يكيست آن را كه شراب وصل جانان دادند در مذهب او كعبه و بتخانه يكيست

اول به هزار لطف بنواخت مرا آخر به هزار غصه بگداخت مرا چون مهره مهر خويش مي باخت مرا چون من همه او شدم بينداخت مرا

همه شب در اين اميدم که نسيم صبحگاهی به پيام آشنايان بنوازد آشنا را

فعاليت من هم در بخش عكس و ادبياته

منم سپاس گزارم .....خب دوست عزيز در كدام بخش بيشتر دوست داري فعاليت كني؟

[IMG] تقديم حضورتان

خب سلام كردن يعني ايمن بودن البته اگر درك واقعي از سلام داشته باشيم.... به هر حال خوش امديد، اميد وارم دوستي خوب باشم .....شاد باشي