نتایح جستجو

سلام حسابدار تهرونی خوبی؟ ما نیستیم با دوستان خوش میگذره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سلام اقا معین خوبی؟ خوبه همه اینجا بی معرفتن!!یادی از کس نمیکنن

سلام اقا محسن بی معرفتتتتتتتتت.. یعنی هرچی دوست اینجا پیدا کردیم همه از دم بی معرفتی کردن!!:cry:خوشم میاد از دوست و رفیق مجازیم شانس نداریم! میای پروفم ی حالم نمی پرسی!دمت گرم ایشالا هرجا هستی خوب و خوش باشی.

سلام دوستی تو هم ک مث من خیلی وقته نیستی منم بعد از مدتهااا اومدم!! خوبی؟

:w47:

سلام واسه مسابقه دسر،کیک و شرینی هم قبوله که؟؟!! دسر خاصی ک مد نظر نیس؟؟

فعلا ک هیشکی!دی: همینجوری اومدم پیجت،یهوویی اینا اومد تو ذهنم!:biggrin:

این روزها دلم بهانه گیر شده برای دیدنت، برای خندیدنت! بیا و این بهانه ها را از من بگیر! می دانم هوای دلم کمی برایت سرد است و تو از سرما گریزان! ولی تو بیا من هیزم های عشقم را برایت می سوزانم! دلم سرد است!اما آغوشم گرم! نترس بیا!آرامت می کند این سرمای گرم! بیا تا تو مجنون شوی و من لیلی،تو فرهاد...

درگیر درس و زندگی یا درس و شوهر داری؟!!!:biggrin: متاهلی چجوریاست؟؟متاهلی بهتره یا مجردی؟!! منم شکر بد نیسم...میگذرونیم دیگه:D

سلاامممم انیس چطوری؟؟؟چ عجببببببب عاروس شدی دیگه یادی نمیکنی:razz: دیشب با شهاب یادت کردم...گفتم یاد قدیما بخیر!

مي ترسم از عشق از عشق ميترسم اين شعرهاي عاشقانه که مينويسم سوت زدنِ کودک است در تاريکي شهاب مقربين

دست سردم از چه مي‌لرزي پنجره را ببند مداد را بردار دوباره شعرهاي عاشقانه بنويس نه اين زمستان از پنجره نيامده‌ است شهاب مقربين

سال ها پیش ازین به من گفتی که «مرا هیچ دوست می داری؟» گونه ام گرم شد ز سرخی ی ِ شرم شاد و سرمست گفتمت «آری!» باز دیروز جهد می کردی که ز عهد قدیم یاد آرم. سرد و بی اعتنا تو را گفتم که «دگر دوستت نمی دارم!» ذره های تنم فغان کردند که، خدا را! دروغ می گوید جز تو نامی ز کس نمی آرد جز تو کامی ز کس نمی...

سلام محسن یزدی! حسش نیس بیام!:D خوبی؟خوشی؟

نه بابا عشق کجا بود!!!؟ عاشق بودم اصلا معنا نمیده!!چون عشق زمان نمیشناسه ک بگیم تو گذشته بوده والان نیست...و اگر اینجورهست قطعا اون عشق نیست وقتی یار نیس پس چجوری عاشقی؟:D:surprised:

سلام محسن جان خوبی داداش؟

اینجور شعر گفتنا حس میخاد باید عاشق باشی تا بتونی شاعر باشی:D تو معلوم میشه عاشقی.خخخخ

افرین چ خوش ذوق! چشم حتما میخونم! منم قدیما از این ذوق و شوقها داشتم...ولی همش ته کشید:D

ازَت داشتم از رفتن با سِحرِ آوازهای نخوانده و نرمای ابرهای نباریده. اما، رفتی. از میان شکسته‌های آینه و تکه‌های آفتاب بر پلی از رنگین‌کمان گذشتی، رفتی. رفتی تا ماه، تا گل‌سرخ تا سِحرِ آواز پرنده‌ای که از دور تو را می‌خوانْد و من ماندم. ماندم در هراس آوازهایی که دیگر نمی‌بارند و ابرهایی که دیگر...

[IMG]