پیش دانشگاهی که بودم با فامیلامون که اتفاقا همشون مهندسن بیرون بودیم.با یکی شون صحبت می کردم گفت منظورمو می فهمی؟
گفتم ما مهندسا خوب حرف همو می فهمیم.
دختره خندید و گفت:
یه بار یه دسته مار داشتن با هم می رفتم.کرمه می دوه میره قاطیشون میگه:ما مارا کجا میریم؟
خلاصه هر وقت می گم مهندسم همه میگم باز...
گفتی 18 سالته؟
به نظرت واسه دل دادن زود نبود؟واسه یه پسر؟برو خدا رو شکر کن.حتما یه حکمتی داره که منو تو ازش غافلیم.در آینده حتما به این حرف من خواهی رسید و خدا رو شکر خواهی کرد.