خدایا ، چقدر حرف زدن با تو خوب است .
چه ساکت و چه صبور به درد دل من گوش میدهی ،
چه ساده اشاره میکنی پیش تر بیایم و اندوه و رنج هزاران سال تنهایی ام را با تو بگویم .
وقتی به رشته های نقره ای باران آویزان میشوم تا خودم را به اسمان هفتم تو برسانم مرا به فرشتگانت نشان میدهی و میگویی این است...