نتایح جستجو

سلام مرسی خوبم.. خودت خوبی... دیدم و چه دیدندنهایی چه خبره گاهی گم میشی و نمیشه پیدات کرد. کجاهایی که.

مرسی هستا.. یه روز تو هم پیدا میکنی خودت رو. والللاه که این گم شدنی که تو توش هستی صد بار می ارزه به پیدا شدن ماها میون حقیقت های تلخ و واقعیه زندگی. پاشانما ها رو تا وقتی زنده ام نمیذارم لحظه ای هم بهت نزدیک بشن. ولی وقتی خاک گور جدایی رو چشام نشست نمیتوونم دیگه کاری کنم. اونوقته که میدونم...

دقیقن همینطوره. مرور و تمرین و یادگیری. این مهمه. در مورد تغییرات باید بگم که من یادم رفت بگم این ارقام مربوط به ACI-318 هستش و فکرنمیکنم عوض شده باشه ولی این در آبا میتونه فرق کنه مثل همه ایین نامه های دیگه مون که بیشتر به خاطر نوع محاسبات/حالات حدی نهایی و یا مقاومت نهایی/ کمی با هم متفاوت هستند.

باشه برو به کارات برس. منم یه مدتی بچرخم بعد که از دور افتادم میرم. مث همیشه مث همیشه. بای

هی روزگار. میفهمم چی میگی. دست من بریده است از اینکه کاری بکنم در این زمانی که داری میگی بیش از پیش نیاز داری به بودنش. و دست من بریده است از اینکه خودم لحظه ای هم که شده بتونم روحن با تو باشم در یک فضای لااقل مجازی. این حرفایی هم که میزنم و این همدردیایی که میکنم در نظر من هیچ نیست ومن...

همه اون لحظه های دردناکی رو که برات آفریدم رو خوب یادمه. اونروزی که قبول نکردم عمو باشم برات و اونروزی که حاضرنشدم در درونم رو با خدای تو در میون بذارم هم یادمه.. حرفا دارن در زمانی زده میشن که سال پیش هم زده شدند یعنی نزدیکای رمضان. ولی بازم این رو بدون من کسی رو همرنگ با پاشا نتدونستم چون جون...

سلاممممممم تو قول دادی منم قول دادم. من اومدم به شهر تو با روحی که پلیدیه دنیای بزرگترا توش راهی نداره. من اومدم که بگم کنارت هستم و نباید دیگه از تاریکی و سایه ها از غرش ابرا و صدای ماشینا بترسی. چون وقتی سرت رو بر میگردونی من رو میبینی و شاید که کمی اروم بشی. من نمیدونم این حس اعتماد رو چجوری...

این حرفا این نوشته ها و عمقی که این حسهای خالصانه بهم میدن برام یه دنیا ارزش دارند. بابت اون گلای ریز و پروانه های روح افزا هم مرسی. گل گل گل

مرسی شاید نشه شما رو از نوشته های تعارفیتون شناخت ولی الان یه حس خوب در درون منه که بهم متذکر میشه که خانم گلابتون میتونه بابت پیغامتون خیلی خیلی متشکرم.

هستا اینارو نگو لطفن.. من من متاسفانه اسیر یک پروسه غم انگیزی هستم که سراغم اومده و من رو از جهتی که میتونه باعث زیباییه درون بشه به سوی زمینی شدن داره سوق میده. من یک قول دادم بهت و روی قولم هستم و هیشوقت نمیخوام بزنم زیرش. نمیخوام روزی برسه که به عموی پیرت بگی و توروش واییستی بگی که ای بی ام...

سلام باشه سلام.

چرا عسل اخه مصاب نداری؟ چرا اینارو بهم نمیگی . خب نمیدونی مگه من جایی دورتر از 5 متری خودم رو نمیبینم. خودت نمیای من شیکار کنم. خیلی دوست دارم که همیشه سلامی خدمت باسعادتت عرض کرده باشم. بابا باشه من معذرت میخوام بابت اون مسیله اینوایز بودنم دیگه. خب تو هم به قول معروف زودی رفتی. ایرانسل؟ مگه...

ورداشتم وای دیدم وای.. سلام خوبی ملینایی چرا کم پیدا و گاهی ناپیدا میشی در کل. چه خبر از روزگار و دور و بر. خوش میگذره توروخدا؟

ای خدا چقدر حرفای خوب خوب زدی. من به شخصه زودباورم در مقابل کسی که با نشان صداقت اون رو شناخته باشم از روز اول. و اینکه تو دیگه جای خود داری. باشه من سنی به اون صورت ندارم ولی یکی بهم گفته که در حدود سیودو باشم. من معذرت میخوام هم که نتونستم به این یقی برشم که ممکنه تو نگران این مرد زمینی باشی...

سلام.. مرسی واسه این حس خوبی که نسبت به آدمها و شاید من هم داری باعث افتخاره که یه خاطره به زیباییه دوستی با تو داشته باشم تا ابد ... ابجی اتی. خدا سایه شوم غم و ترس و بیداد و ناراحتی رو از سرت دور بدارد انشاللا. آره از حجم نوشتارای صفحت معلومه که کم توجهی

اره باشه برو نه من باشه لی راست میگی برو و من هم داره خوابم میاد منم باید شاید برم. بای تا روزی دیگه که خدا قسمت کنه ببینمت.

باید رو انموضوع فکر کنیم که چرا مرسی ولی من از همون روزای اول به اینکه بهترین آبچیه دنیایی ایمان اوردم. بگذریم زندگیه دیکه این خاطراتاین افکار و این روزای خوبی که کنار هم بودیم تو سراسر این سایت برام یادگار میمونند . گرچه ممکنه بعد از مدتی دیگه نتونم ببینمت ولی مطمئنم که یا همین حرفات زندگکی...

راستی این اعتمادت من رو اخرش نیست و نابود میکنه ها. من ادم مغروری نیستم ولی الان دچارش شدم دیگه و رفتتتت

خب نمیدونم چیکار میکردی که. ای میدونی آتی به صورت خیلی محو یادم اومد اون اولین باری رو که توورو دیدم تو این سایت. ولی تایپیکش اصلن به ذهنم نمیاد. مرسی مرسی بازم مرسی خب. من که همش قبولت دارم. بیمن و من بیتو شاید خیلی سخت تر باشه. همیشه ماها به یه امیدی تو این دنیا زندگیه عادی میکنیم و وقتی امید...

هی خدااااا دندونام ترکید از بس حرص خوردم. ولی باشه چشم هر جور دوس داری بفرست این متعلق به توئه که بخوای با ادمی مث من چجوری صحبت بکنی. من که سلب کننده ازادیتو نممیتونم باشم. چه حسی؟ خب حس یه پیرمرد لرزون رو داشتم که یه جوون شولوغ تو جیب کت شلوار قدیمیش سنگ پر میکنه و اون پیرمرد هن و هنش هی زیاد...