نتایح جستجو

تو به صحرای پر از گل مانی باغ اندام تو ، گلباران باد...

دوباره قصه ی عشقی شروع باید کرد ز آسمان محبت طلوع باید کرد:gol:

دیریست شور عشق به جان شعله می زند تا کی حدیث عشق خود از تو نهان کنم؟؟...

مه من قسم به عشقت به ترانه ی وجودت به شکوه جاودان همه لحظه های بودت...

کل؟:surprised: نه کل نیست اما می تونه باشه هااا:D راستی من میم کم آوردم یه چی بگو آخرش میم نباشه:D

من راز عشق را به تو امشب عیان کنم با تو حکایت از شب یلدا بیان کنم:heart:

می شود آیا تورا در خواب دید؟ نقش تو در عالم رویا کشید؟ می شود آیا به شوق دیدنت تا نهایت مست و بی پروا دوید؟

مرا با خود ببر تا اوج هستی اوج زیبایی مرا با خود ببر تا بی نهایت های رویایی...

تو گل یاس سپیدی به بهاران دلم گوش کن حرف مرا با غم عشقت زادم

عشق آرامش دلهاست اگر بگذارند زندگی باتو چه زیباست اگر بگذارند ای نگاه تو پرستوی پیام آور عشق چشم تو چشمه ی رویاست اگر بگذارند در هراس شب و تنهایی و بیهودگیم با تو بودن شب یلداست اگر بگذارند در عطش ماند کویر تنم و می دانم عشق من، عشق تو دریاست اگر بگذارند بلبل از شوق گل این نغمه ی مستانه سرود...

در هراس شب و تنهایی و بیهودگیم با تو بودن شب یلداست اگر بگذارند...

لحظه هاییست که انسان خسته ست خواه از دنیا، از زندگی، از مردم، گاه... حتی از خویش!! فریدون مشیری

ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده ایم از بد حادثه اینجا به پناه آمده ایم رهرو منزل عشقیم و ز سر حد عدم تا به اقلیم وجود این همه راه آمده ایم.... حافظ

آنچنان مهر توام در دل و جان جای گرفت که اگر سر برود از دل و از جان نرود... حافظ

شب همه بی تو کار من شکوه به ماه کردنست روز ستاره تا سحر تیره به آه کردنست ---------- شهریار

من از عـهد آدم تـورا دوست دارم از آغـاز عالـم تــورا دوسـت دارم چه شبها من و آسمان تا دم صبح سرودیم نم نم تـورا دوسـت دارم زنده یاد قیصر امین پور

باغ بود اما فضایش سهمناک! باغ، اما سروهایش سر فرو برده به خاک! باغ، اما سنگ بر جای چمن روییده در هم تنگ، تنگ... باغ، اما نسترن ها زیر سنگ! فریدون مشیری -------------- دوستان از این به بعد سعی کنیداسم شاعر رو هم بنویسید

دیریست که دلدار پیامی نفرستاد ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد صد نامه فرستادم و آن شاه سواران پیکی ندوانید و سلامی نفرستاد...

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم پر گشودیم و در آن خلوت دل خواسته گشتیم ساعتی بر لب آن جوی نشستیم تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت من همه...محو تماشای نگاهت....

منم منم به خدا، سایه ی تو نیست منم نگاه کن، منم ای گل که باتو همراهم منم که گرد تو پر می زنم چو مرغ خیال ز درد عشق تو تا ماه هم می رود آهم!!