نگاش هنوز روبه رومه
بغض صداش تو گلومه
یه بار دیگه دیدنش بزرگترین آرزومه .....
خونه اش رو ابراست میدونم ...
اون بالا تنهاست میدونم ...
هرجای آسمون باشه نگاش به دریاست میدونم
قربونت ماماني گلم...خيلي خيلي خيلي خوشحالم كردي كه تشريف آوردي...اميدوارم بهت خوش گذشته باشه..
آره جاي دخي و بابا مريم و مامان بزرگ رزا هم خيلي خالي بود.
ايشالا يه شب ديگه همه دور هم جمع ميشيم..
ممنونم كه دخترت رو سرفراز كردي و قدم رنجه كرديد...كلبه محقرمون رو منور كردي ماماني...خدا كلبه دلت رو...