نتایح جستجو

حواست باشد گناه ت بود ن م م هیچوقت رام بشو نبوده ام ت بودی اولین بار صورتت را ب گونه هایم نزدیک کردی و اکنون ک م دیوانه تو ام مرا گناهکار خطاب میکنی؟ نفرین م همیشه دنبالت ....اگر اخرش نفهمی چقدر عاشقت شده ام چند تا

امروز داشتم ب کارد اشپزخانه نگاه میکردم تا بحال دقت کرده ای برقش چقدر وسوسه میکند ادم دیوانه شود ؟ سوال سخت نپرس نمیدانم کی عاشق این برق چاقو عاشق درد و عاشق قرمزی خون شده ام و البته عاشق ت زیبا

باز دارد نیمه شب میشود ت ک خوابی م...افسوس ...حتی ب قدر یادی برایت عزیز نیستم عین تاریکی عین تنهایی عین بیابان عین درد... گناه م نیس م خود شبم تا خاب فریبت بدهد در اغوش شبی در اغوش م

بهار دارد م یاید اما همیشه عشق ها بی بهار خزان میشوند میشود دلت را لحظاتی کوتاه بمن قرض بدهی؟ فقط چند تپش و بعد م تمام باغهای انار را با عطر وجودت بارور میکنم عزیز دل

باز گریه باز ناله باز درد.... خورشید از ان من است اما چ فایده اتش از ان منست جایی را میشناسی ایهمه گرمی و زندگی را بدهم و فقط تو را کمی داشته باشم لطفا؟

چشمانت را ببند رویم نمیشود شریک رویایم شوی ت ک میخابی م بیدارم مینویسم ا خواستنت ا داشتنت کاش یک بار دستم را بگیری انوقت رهایش نمیکنم میبرمت تمام شهر را تمام کویر را با خیالت میگردم تا بیدار شوی صورتم را ب گونه ات نزدیک کرده ام...مرا ببخش

درد ک میکشم ارزو میکنم باشی بیایی کنار رویاهایم گرمی حضورت هر بی جانی را زندگی میبخشد گرمی میبخشد خواستن میبخشد یادت چ اعجاز انگیز زنده ای میبخشد و زندگی میستاند زیبا

دلم نیامد ب جان چشمانم وگرنه خوب بلد بودم گناه را بی انکه بدانی همنفس ثانیه هایت کنم کاش این همه دوستت نداشتم بی انصاف

بی رحم؟ ت یا م؟ مرا ببخش بی مبالات عاشقت هستم اما قول نمیدهم خنده هایم را ا ت پنهان کنم اخر انقدر ها ک فک میکینر هنو ا عاشقی ام خبر نداری رویا

وای ببین چقدر زیبا و چقدر خواستنی تر شدی زیبای م وقتی برای ت از خود ت مینویسم تمام این کاغذ پاره ها عطر اتش میدهند داغی بودن گرمی زیستن میبخشند ب تمام قفسه ها تمام قفس ها

دارم یخ میزنم میایی اتشم بزنی؟ دیوانه ام کنی؟ نیاز چقدر اسان ولی چ با درد جان را میگیرد مغرور م شبی ک م بمیرم تمام این سرزمین شراره باران میشود قول نیمخواهد میخواهی امتحان کن

ت مال منی در قلب منی این را یادت هست کی نوشتم برایت باشد هرجا خواستی برو با هر ک خواستی برو اما حتی یک لحظه مانده تا جان دادنم برگرد قول؟

یک بار خواب دیدم خورشید را دزدیدم بعد خودم را خورشید جا زدم خورشید ک بودم ابرهارا با یک اشاره برایت غربال میکردم کویر بودی عجیب بود ن؟ اخر ت ک همیشه بهار منی زیبا پ چرا کویر؟ بعد ت سبز شدی اسمت تمام این زمین را زنده کرد

ا وقتی هستی حتی وقتی یک در میان نیستی خیالت مرا تا قعر جهنم میبرد ت بگو خدا مرا روزی خواهد بخشید؟ زیادی عاشقانه دوستت دارم ن عزیز دل؟ تقصیر م نیس میخاستی شهر شانه هایت را ب هق هق های تنهایی هایم امانت نمیدادی مهربانم

ت ک باشی همین دقیقه های کوتاه م قد میکشم شکوفه میدهم لااقل همان چند دقیقه کوتاه است ک وجود اتشینم ارام میگیرد یادم میفتد م هم روزی بهشتی بودم تا وقتی ت امدی

نکند رویت نشود زخم نزده بروی قلب م اصلا چرا بیمار ت شد؟ مدیونی نمیبخشمت اگر زخم هایم را از م دریغ کنی عزیزترین

یک بار ک نبودی خودم را خواستم ب صلیب بکشم اما زود بود خیلی زود درد اگر ب اوجش نمیرسید این م م نمیشدم

مرا ک دار بزنی مرا ک بسوزانی تمام این سرزمین را خاکسترم بی تاب میکند شعله میکشد تمام نوشته های عاشقانه تمام قلم ها همه..... ت ک میدانی اتشین تر ا م نیست مگر ن؟ چ کنم با این همه خواستنت با این همه نداشتنت

بیا پشت میزم خواهش میکنم میشود ب دستانم دستبند بزنی؟ میشود دارم بزنی؟ این همه خیال عاشقانه گناه نیس زیبا؟

زمستان تمام شد عزیز من اما بغض ها هنوز مانده درد ها هنوز مانده بهار ک بشود بیشتر جوانه میزنند قول بده همیشه ایستاده بمانی قول بده ایستاده بمیری