در کودکی ما را
از تماشای شترها منع می کردند
و در بزرگسالی از تماشای گذشته
کسی نگفت ! هیچ !
کسی به ما گفتنی ها را نگفت !
هیچ ...
کسی نگفت انسان در اینده به سنجابی تبیدل خواهد شد !
در وحشت به تمامی در آینده بودن!
در یک شنبه نیست انگاری
از اطاقی به اطاقی می جهد
.....................
قسمتی از شعر...