یکی از زیبایی های زندگی لحظه ای است که با مداد خط اسکیس را شروع می کنم و تلخی لحظه ای است که یا ذهنم دیگر کفاف نمی دهد یا صفحه تاب سیاه شدن ندارد. هر چه این اسکیس را تمام کند بر ذهنم سنگینی می کند. درست مثل لبه های صخره ای ساحل یونان، راه های بی بازگشت کوهستان های نپال و شاید جایی که...