ببین برات کیف آف خورده آوردم بدو بخر تا تموم نشده
-
در نهایت به خودم گفتم:
همه تقصیرها رو به گردن بگیر
سپس ناپدید شد؛گویا که هرگز وجود نداشته ای!
گرچه همه چیز میگذرد
ولی آدمی تا همیشه برای بعضی اتفاقات
غمگین می ماند….
سلام شیما جون، چند روزیه نیستی، حال دخترت خوبه؟
وقتی میرم از این همه درد به خاطر من نگو برگرد
با قلب من چه ها که نکرد نبودن تو نگو برگرد
این زخمارو به کوه بزنی به پلک زدنی میریزه
وقت بردن تو اوج نبرد به دشمنتم نگو برگرد
من دهان بستم
تو باقی را بدان……….
به راه بادیه رفتن
به از نشستن باطل
وگر مراد نیابم
به قدر وسع بکوشم…..
آنکه اهل معنا باشد
عیار درونت را میفهمد
اما ما نیامده ایم برای دیده شدن
آمده ایم تا ردی از شرافت جا بگذاریم!
مولانا:آدمی چرا دلگیر می شود ؟
شمس:چون خوشبختی را در چیزهایی میجوید که ماندنی نیستند!
مولانا:و خوشبختی کجاست؟
شمس:در آرامشی که وابسته به آمدن کسی یا رفتن کسی نباشد!
آنقدر از من رد شده اند
که پل های دنیا
حسادت می کنند
دیگر این ابر بهاری جان باریدن ندارد
این گل خشکیدهدیگر ارزش چیدن ندارد
اینهمه دیوانگی را به که گویم به که گویم….
خواستم بهت چیزی نگم
تا با چشام خواهش کنم
درا رو بستم روت تا
احساس ارامش کنم
باور نمیکنم ولی
انگار غرور من شکست
اگه دلت میخاد بری
اصرار من بی فایده ست
ای کوه
تو فریاد من امروز شنیدی
دردیست در این سینه که همزاد جهان است
خون می چکد از دیده در این کنج صبوری
این صبر که من می کنم؛
افشردنجان است
دخترت چطوره شیما جون؟چرا نگران بودی؟
گاه ما هم چون نهنگ خسته ای جا می زنیم
او به خشکی می زند ما دل به دریا می زنیم!!
من شبیه کوهم اما از وسط تا خورده ام
تو تصور میکنی چوب خدا رو خورده ام
نه!خیال بد نکن چوب خدا اینگونه نیست
من هرآنچه خورده ام از دست دنیا خورده ام
من وانمود کردم یادم نیست
اما
یاد در استخوان است…..
حرفهای ما هنوز ناتمام...
تا نگاه می کنی
وقت رفتن است.
بازهم همان حکایت همیشگی !
پیش از آنکه با خبر شوی
لحظه ی عزیمت تو ناگزیر می شود...
آی...
ای دریغ و حسرت همیشگی
* ناگهان
چقدر زود
دیر می شود! *
#قیصر_امین_پور
می روم ، اما نمی پرسم ز خویش
ره کجا؟ منزل کجا؟ مقصود چیست؟
بوسه می بخشم ، ولی خود غافلم
کاین دل دیوانه ، را معبود کیست؟
آه ، آری ، این منم ، اما چه سود
او که در من بود ، دیگر نیست، نیست
می خروشم زیر لب ، دیوانه وار
او که در من بود ، آخر کیست؟ کیست؟
به تو نگاه می کنم
و می دانم
تو تنها نیازمند یک نگاهی
تا به تو دل دهد
آسوده خاطرت کند
بگشایدت
تا به در درایی
من پا پس می کشم
و در نیم گشوده
به روی تو بسته می شود...
حیرتم را بیشتر کن تا بپرسم کیستم؟
آنکه در آیینه میبیند مرا من نیستم
سایهای رقصنده بر دیوار پشت آتشم
جز گمانِ هست، چیزی نیست هست و نیستم
خاطرات رفته را چون خواب میبینم ولی
کاش در جایی به جز کابوس خود میزیستم
در مقامات تحیر جای استدلال نیست
عقل میخواهد که من هرگز نفهمم چیستم
آسیابی در مسیر رود عمرم! صبر کن
روزی از تکرار این بیهودگی میایستم
#فاضل_نظری
از هر چیز ، کمی باقی میماند
در شیشه کمی قهوه
در جعبه کمی نان
و در انسان کمی درد -
بارگذاری...
-
بارگذاری...
