[FONT="]بیست و چند سال گفتیم و خندیدیم و خنداندیم[/FONT] ..
[FONT="]همیشه آدم سر خوش توی جمع بودیم ،[/FONT]
[FONT="]انگشت ها رو به ما : ( خوش به حالش ، چقدر می خندد و شاده[/FONT] )
[FONT="]اما در کنج تنهایی هایمان ، بغضهایمان را چال می کردیم ،[/FONT]
... [FONT="]درد هایمان را در یک دفتر با خودکار سیاه نوشتیم[/FONT] ...
[FONT="]خاطره های خودمان را با رقصاندن کلمات باز گو کردیم ،[/FONT]
[FONT="]خواندند و گفتند : چه شعر تلخ و قشنگی[/FONT] ...!!
[FONT="]خم به ابرو نیاوردیم ،[/FONT]
[FONT="]تب کردند و برایشان مردیم ،[/FONT]
[FONT="]خودمان نبودیم و یادشان بودیم ،[/FONT]
[FONT="]با تو خندیدم و تنها گریه کردم[/FONT]...
[FONT="]این را از من داشته باش[/FONT]:
[FONT="] [/FONT][FONT="]آنهایی که بلند می خندد ، بی صدا گریه می کنند[/FONT][FONT="][/FONT]