بهترین شعری رو که دوست داری چیه؟

[mani24]

شرط دل دادن دل گرفتنه وگرنه یکی بی دل میشه یکی دودل

دل من دیگه خطا نمی کنه.................

 

[mani24]

در فـراقت سـوختیم همــدم پیمـــانه شدیم
با رقیبان ســاختیم محـــرم بیـــگانه شدیم

ره سپردیم ورسیدیم به ســـــر منزل مقصود
چــون به دنبـال دل عــــاشق دیـوانه شدیم

گر به بال و پر خــود آتش جــانســــوز زدیم
در ره عشق تو مشهورچــــــو پروانه شدیم

چـون ندیدیم زهوشــــیاری خود خــیری ما
لاجـــــــرم رفته مقیم در میـخـانه شدیم

عمــر مــــا نیست قصه ای کوته سیـــــنا
مـا حقیقت گـــــوی این قصه افسانه شدیم​

 

[mani24]

این کلام آخـــــرینتـــ

برده میـــل زندگیــــ را از ســر منــــ

گفتــــه ای شـــاید بیــــایــــی

از سفــــــر اما نمیشــــه بــــاور منــــ

قطـــــره قطــــره اشکـــــ چشمــــم میچکــــد با نــــم نــــم بــــاران به دامـــت

بستــــه ای بار سفــــــر را با تــــو ای عاشــــق ترین بـــــد کرده ام مــــن​

 

[mani24]

به سرنوشت بگویید......

اسباب بازی هایت بی جان نیستند...

آدمند...

می شكنند...

آرام تر...!

​

 

[shabbaran]

عشق تو مرا الست منکم به بعید
هجر تو مرا ان عذابی لشدید
بر کنج لبت نوشته یحیی و یمیت
من مات من العشق فقد مات شهید

 

[mani24]

باورت داشتم از روز نخست،

آمدی تا باشی،

و پر از شعر،

پر از همهمه بودی،

اما،

هیچ حرفی نزدی،

پر از گفتن دلدادگیت،

پراز زمزمۀ عشق به دریاشدنت،

باز حرفی نزدی،

و فقط خندیدی،

خوب من،

میفهمم

از دو چشمت همۀ حرف تو را،

بی کلام اینجا باش.

آخر اینجا بودن،

نیست محتاج صدا.

بودنت با دل من،

بی صدا هم زیباست

 

[mani24]

پیوند دو دل

کاش مي دانستي

بعداز آن دعوت زيبا به ملاقات خودت

من چه حالي بودم!

خبر دعوت ديدارت چونکه از راه رسيد

پلک دل باز پريد

من سراسيمه به دل بانگ زدم

آفرين قلب صبور

زود برخيز عزيز

جامه تنگ در آر

وسراپا به سپيدي تو درآ.

وبه چشمم گفتم:

باورت مي شود اي چشم به ره مانده خيس؟

که پس از اين همه مدت ز تو دعوت شده است!

چشم خنديد و به اشک گفت برو

بعداز اين دعوت زيبا به ملاقات نگاه.

و به دستان رهايم گفتم:

کف بر هم بزنيد

هر چه غم بود گذشت.

ديگر انديشه لرزش به خود راه مده!

وقت ان است که آن دست محبت ز تو يادي بكند

خاطرم راگفتم:

زودتر راه بيفت

هر چه باشد بلد راه تويي.

ما که يک عمر در اين خانه نشستيم تو تنها رفتي

بغض در راه گلو گفت:

مرحمت کم نشود

گوييا بامن بنشسته دگر کاري نيست.

جاي ماندن چو دگر نيست از اين جا بروم

پنجه از مو بدرآورده به آن شانه زدم

و به لبها گفتم:

خنده ات را بردار

دست در دست تبسم بگذار

و نبينم ديگر

که تو برچيده و خاموش به کنجي باشي

مژده دادم به نگاهم گفتم:

نذر ديدار قبول افتادست

ومبارک بادت

وصل تو با برق نگاه

و تپش هاي دلم را گفتم:

اندکي آهسته

آبرويم نبري

پايکوبي ز چه برپا کردي

نفسم را گفتم:

جان من تو دگر بند نيا

اشک شوقي آمد

تاري جام دو چشمم بگرفت

و به پلکم فرمود:

همچو دستمال حرير بنشان برق نگاه

پاي در راه شدم

دل به عقلم مي گفت:

من نگفتم به تو آخر که سحر خواهد شد

هي تو انديشيدي که چه بايد بکني

من به تو مي گفتم: او مرا خواهد خواند

و مرا خواهد ديد

عقل به آرامي گفت:

من چه مي دانستم

من گمان مي کردم

ديدنش ممکن نيست

و نمي دانستم

بين من با دل او صحبت صد پيوند است

سينه فرياد کشيد:

حرف از غصه و انديشه بس است

به ملاقات بينديش و نشاط

آخر اي پاي عزيز

قدمت را قربان

تندتر راه برو

طاقتم طاق شده

چشمم برق مي زد /اشک بر گونه نوازش مي کرد/لب به لبخند تبسم ميكرد /دست بر هم ميخورد

مرغ قلبم با شوق سر به ديوار قفس مي كوبيد

عقل شرمنده به آرامي گفت:

راه را گم نکنيد

خاطرم خنده به لب گفت نترس

نگران هيچ مباش

سفر منزل دوست کار هر روز من است

عقل پرسيد :؟

دست خالي که بد است

کاشکي...

سينه خنديد و بگفت:

دست خالي ز چه روي !؟

اين همه هديه کجا چيزي نيست!

چشم را گريه شوق

قلب را عشق بزرگ

روح را شوق وصال

لب پر از ذکر حبيب

خاطر آکنده ياد...

 

[RZGH]

دل بردی اما دل ندادی.................
عادت دادی اما..................
اخرش رفتی.................

 

[mani24]

دل بردی اما دل ندادی.................
عادت دادی اما..................
اخرش رفتی.................

فریادی برای من نمانده است
اگر در سمت دوست داشتن ایستاده ای
گوش کن ...
هرشب به نجوا می خوانمت ...
بیا ...

 

[mani24]

[h=2][/h]

از من رمیده ای و من ساده دل هنوز
بی مهری و جفای تو باور نمی کنم
دل را چنان به مهر تو بستم که بعد از این
دیگر هوای دلبر دیگر نمی کنم

رفتی و با تو رفت مرا شادی و امید
دیگر چگونه عشق تورا آرزو کنم
دیگر چگونه مستی یک بوسه تورا
دراین سکوت تلخ و سیه جستجو کنم​

 

[RZGH]

دیشب به وسعت اسمان صدایت کردم
نشنیدی.................

 

[mani24]

دیشب به وسعت اسمان صدایت کردم
نشنیدی.................

دیشب از دلتنگیت بغضی گلویم را شکست
گریه ای شد بر فراز آرزوهایم نشست
من نگاهت را کشیدم روی تاریخ غزل
تا بماند یادی از روزی که بر قلبم نشست

 

[RZGH]

دیشب به خاطرتوعروج لحظه هاراگریستم....................

 

[mani24]

دیشب به خاطرتوعروج لحظه هاراگریستم....................

[h=2][/h]

اینجا زمین است . . . زمین گرد است
تویی که مرا دور زدی , فردا به خودم خواهی رسید

حال و روزت دیدنیست . . . !

​

 

[RZGH]

هربارکه کودکانه دست کسی راگرفتم
گم شدم
ترس من از گم شدن نیست
ازگرفتن دستی است که
بی بهانه رهایم کند...................

 

[♥@SH!M♥]

[FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif]زندگی شاید[/FONT][FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif]یک خیابان درازست که هر روز زنی با زنبیلی از آن میگذرد[/FONT][FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif]زندگی شاید[/FONT][FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif]ریسمانیست که مردی با آن خود را از شاخه می آویزد[/FONT][FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif]زندگی شاید طفلیست که از مدرسه بر میگردد[/FONT][FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif]زندگی شاید افروختن سیگاری باشد ، در فاصلۀ رخوتناک دو[/FONT][FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif]هم آغوشی[/FONT][FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif]یا عبور گیج رهگذری باشد[/FONT][FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif]که کلاه از سر بر میدارد[/FONT][FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif]و به یک رهگذر دیگر با لبخندی بی معنی میگوید " صبح بخیر "[/FONT][FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif]زندگی شاید آن لحظه مسدودیست[/FONT][FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif]که نگاه من ، در نی نی چشمان تو خود را ویران میسازد[/FONT][FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif]ودر این حسی است[/FONT][FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif]که من آن را با ادراک ماه و با دریافت ظلمت خواهم آمیخت[/FONT][FONT=tahoma, verdana, arial, helvetica, sans-serif] [/FONT]​

 

[♥@SH!M♥]

دیشب از دلتنگیت بغضی گلویم را شکست

گریه ای شد بر فراز آرزوهایم نشست

من نگاهت را کشیدم روی تاریخ غزل

تا بماند یادی از روزی که بر قلبم نشست . . .
​

 

[faryad beseda]

اي ساربان اهسته ران كارام جانم ميرود وان دل كه خود داشتم بادلستانم ميرود.
گفتم به نيرنگ وفسون پنهان كنم ريش درون ،پنهان نمي ماند كه خون براستانم ميرود.

 

[mani24]

من پذیرفتم شکســــــــت خویش را
پندهای عقل دور اندیش را
من پذیرفتم که عشق افسانه است
این دل درد اشنا دیوانه است
میروم از رفتن من شــــــــــــاد باش
از عذاب دیدنم ازاد باش
گر چه تو زودتر از من میـــــــــــروی
آرزو دارم ولی عاشق شوی
ارزو دارم بفــــهـــــمی درد را
تلخی برخورد های سرد را

 

[mani24]

[h=2][/h]

دوره ای ست که همه

حتی در نهایت حیرت تو

دوست داشتن را با خط کش هاشان

سانت می زنند

تا مبادا یک جایی

…یک چیزی

کم باشد

فدای سرم که

کارت به جایی کشید

که خط کش به دست

مقایسه ام می کنی با این و آن

همان دو سه تا باران

همان یک بوسه

همین که شاعر شده ام حالا

عمری را کفایت می کند..​

 

[♥@SH!M♥]

هرگز گمان مبر که زخیال تو غافلم
گر مانده ام خموش خدا داند و دلـــــــــــــــــــــــــــم

 

[yas87]

با من غریبگی نکن با منکه درگیر توام چشماتو از من برندار من مات تصویر توام...

 

[♥@SH!M♥]

یه روز چشاتو وا کنی میبینی من تموم شدم
میبینی جام چه خالیه یا رفته ام پی خودم

 

[mani24]

به کوه گفتم عشق چیست؟ لرزید.
به ابر گفتم عشق چیست؟ بارید.
به باد گفتم عشق چیست؟ وزید.
به پروانه گفتم عشق چیست؟ نالید.
به گل گفتم عشق چیست؟ پرپر شد.
و به انسان گفتم عشق چیست؟
اشک از دیدگانش جاری شد و گفت؟ دیوانگیست!!!​

 

[MOΣIN]

به اب روشن مي عارفي طهارت كرد...علي الصباح كه ميخانه را زيارت كرد
همين كه ساغر زرين خور نهان گرديد...هلال عيد به دور قدح اشارت كرد
خوشا نياز ونماز كسي كه از سر درد...به اب ديده وخون جگر طهارت كرد
امام خواجه كه بودش سر نماز دراز...به خون دختر رز خرقه را قصارت كرد
دلم به حلقه زلفش به جان خريد اشوب...چه سود ديد ندانم كه اين تجارت كرد
اگر امام جماعت طلب كند امروز...خبر دهيد كه حافظ به مي طهارت كرد

 

[mani24]

رویای با تو بودن را نمی توان نوشت نمی توان گفت و حتی نمیتوان سرود
با تو بودن قصه شیرینی است به وسعت تلخی تنهایی
و داشتن تو فانوسی به روشنایی هر چه تاریکی در نداشتند
و...و من همچون غربت زدای در اغوش بی کران دریای بی کسی
به انتظار ساحل نگاهت می نشینم و می مانم تا ابد
وتا وقتی که شبنم زلال احساست زنگار غم را از وجودم بشوید
بانوی دریای من...
کاش قلب وسعت می گرفت شمع با پروانه الفت می گرفت
کاش توی جاده های زندگی خنده هم از گریه سبقت می گرفت.

 

[mani24]

با بودن تو حال من اصلا خراب نيست


مي خواهمت و بهتر از اين انتخاب نيست


احساس مي کنم که خدا قول داده است


ديگر در اين جهان خبري از عذاب نيست


ديگر ميان خاطره هامان ، از اين به بعد


چيزي به اسم دلهره و اضطراب نيست


باور کن اين خدا که خودش عاشقت کند


حتماً زياد خشک و مقدس مآب نيست


پاشو بيا کمي بغلم کن ، ببوس، تا


باور کنم حضور تو ايندفعه خواب نيست


من را ببوس تا همه ي شهر پر شود


اين اتفاق هر چه که باشد سراب نيست


دنيا سر جدايي ما شرط بسته اند


اما دعاي شوم کسي مستجاب نيست

 

[RZGH]

مطمئن باش برو
ضربه ات کاری بود
دل من سخت شکست
وچه زشت به من وسادگیم خندیدی
به من وعشقی پاک که پرازیادتو بود
وبه یک قلب یتیم که خیالم می گفت
تاابد مال توبود
توبرو
بروتاراحت ترتکه های دل خودراسرهم بندازم

 

[mani24]

مطمئن باش برو
ضربه ات کاری بود
دل من سخت شکست
وچه زشت به من وسادگیم خندیدی
به من وعشقی پاک که پرازیادتو بود
وبه یک قلب یتیم که خیالم می گفت
تاابد مال توبود
توبرو
بروتاراحت ترتکه های دل خودراسرهم بندازم

دل من باز گریست
قلب من باز ترک خورد و شکست
باز هنگام سفر بود و من از چشمانت میخواندم
که به آسانی از این شهر سفر خواهی کرد
و از این عشق گذر خواهی کرد
و نخواهی فهمید
....
بی تو این باغ پر پاییز است ...!

 

[mani24]

آسمان هست
من هستم

مثل يک پرستوی مهاجر
با حسی غريب
اما نه برای تو و نه برای هيچکس

در کنار اين مردم شايد حضور صدايی نتواند نگاههايی چنين سنگين را جا به جا کند

شايد برای باور وجودم اثباتی لازم باشد
اما من وجود دارم

برای تنهايی ديوارهای اتاق
برای انتظار قلبهای بدون عکس

برای ترک خوردگی روح باغچه
من هستم با قلبی شکسته
اما در حال تپيدن جدا از همه بودنها

همانطور که آسمان هست​