بهترین شعری رو که دوست داری چیه؟

[badboy_00]

تو می رسی و غمی پنهان همیشه پشت سرت جاری​

همیشه طرح قدم هایت شبیه روز عزاداری​

تو می نشینی و بین ما نشسته پیکر مغمومی​

غریب وخسته و خاک آلود؛ به فکر چاره ناچاری​

شبیه جنگل انبوهی که گر گرفته از اندوهِ -​

هجوم لشکر چنگیزی... گواهت این غم تاتاری​

بیا و گریه نکن در خود که شانه های زمین خیسند​

مرا تحمل باران نیست؛ تو را شهامت خودداری​

همین که چشم خدا باز است به روی هرچه که پیش آید​

ببین چه مرهم شیرینیست برای سختی و دشواری!!​

کمی پرنده اگر باشی در آسمان دلم هستی​

رفیق ماهی و مهتابی؛عزیز سرو وسپیداری...​

چقدر منتظرت بودم !ببینمت کمی آسوده...​

دوباره آمده ای اما؛ همان همیشه عزاداری!​

 

[badboy_00]

من را به غیر عشق به نامی صدا نکن​

​

​

غم را دوباره وارد این ماجرا نکن​

​

​

​

​

​

بیهوده پشت پا به غزلهای من نزن​

​

​

با خاطرات خوب من اینگونه تا نکن​

​

​

​

​

​

موهات را ببند دلم را تکان نده​

​

​

در من دوباره فتنه و بلوا به پا نکن​

​

​

​

​

​

من در کنار توست اگر چشم وا کنی ​

​

​

خود را اسیر پیچ و خم جاده ها نکن​

​

​

​

​

​

بگذار شهر سرخوش زیبائیت شود​

​

​

تنها به وصف آینه ها اکتفا نکن​

​

​

​

​

​

امشب برای ماندنمان استخاره کن​

​

​

اما به آیه های بدش اعتنا نکن....​

​

​

 

[badboy_00]

[FONT=arial,helvetica,sans-serif]ای آنکه زنده از نفس توست جان من
آن دم که با تو‌ام، همه عالم ازان من[/FONT]
[FONT=arial,helvetica,sans-serif]آن دم که با توام، پُِرم از شعر و از شراب
می‌ریزد آبشار غزل از زبان من[/FONT]
[FONT=arial,helvetica,sans-serif]آن دم که با توام، سبکم مثل ابرها
سیمرغ کی‌ رسد به بلندآسمان من[/FONT]
[FONT=arial,helvetica,sans-serif]بنگر طلوع خنده‌ی خورشید بر لبم
زان روشنی که کاشتی ای باغبان من![/FONT]
[FONT=arial,helvetica,sans-serif]با تو سخن ز مهر تو گفتن چه حاجت است؟
خود خوانده‌ای به گوش من این، مهربان من[/FONT]

 

[MOΣIN]

اي پادشه خوبان داد از غم تنهايي...دل بي تو به جان آمد وقت است که بازآيي
دايم گل اين بستان شاداب نمي ماند...درياب ضعيفان را در وقت توانايي
ديشب گله زلفش با باد همي کردم...گفتا غلطي بگذر زين فکرت سودايي
صد باد صبا اين جا با سلسله مي رقصند...اين است حريف اي دل تا باد نپيمايي
مشتاقي و مهجوري دور از تو چنانم کرد...کز دست بخواهد شد پاياب شکيبايي
يا رب به که شايد گفت اين نکته که در عالم...رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجايي
ساقي چمن گل را بي روي تو رنگي نيست...شمشاد خرامان کن تا باغ بيارايي
اي درد توام درمان در بستر ناکامي...و اي ياد توام مونس در گوشه تنهايي
در دايره قسمت ما نقطه تسليميم...لطف آن چه تو انديشي حکم آن چه تو فرمايي
فکر خود و راي خود در عالم رندي نيست...کفر است در اين مذهب خودبيني و خودرايي
زين دايره مينا خونين جگرم مي ده...تا حل کنم اين مشکل در ساغر مينايي
حافظ شب هجران شد بوي خوش وصل آمد...شاديت مبارک باد اي عاشق شيدايي

 

[Ћцвгіѕ Ǥіяl]

از این تصمیم بیهوده ،
چه چیزی قسمتم بوده
نگو با من از این خواستن
، که حسرت همدمم بوده
چه فهمیدی از این گریه
، چی خوندی از نگاه من
نبودی تو پناه من
، نبودی تکیه گاه من
تو این تصمیم بیهوده
، نشو تکرار دلشوره
اگه حتی نگاه تو
، منو میخواد و مجبوره
فراموشم شده روزی
، که بودم به تو وابسته
توی حرفام غم دنیاس
، چقد دلگیرم و خسته تو
خواهش می کنی اما
، نمیتونم که برگردم
من از دست رفتم و انگار
، نمی بینی پر از دردم
کجای گریه های من ، رسیدی تو به داد من

نبودی تو برای من ، نبودی تو به یاد من
نبودی تو پناه من ،
نبودی تکیه گاه من
از این تصمیم بیهوده
، چه چیزی قستم بوده
نگو با من از این خواستن ،
که حسرت همدمم بوده
چه فهمیدی از این گریه
، چی خوندی از نگاه من ؟
​

نبودی تو پناه من
نبودی تکیه گاه من

 

[Ћцвгіѕ Ǥіяl]

((همه شهر عاصیّن از دست من / که اِنقدر درگیر بی تو بودنم
که میگردم سراسیمه پِیِ ت / مدام در حال ترانه خوندنم
چه رویایی شدی، توو ذهنِ من / شدم هیچ ُ تو ای تکرارِ من
یه جور شستی ،عقلو از سرم / که داغونِ همه افکارِ مـــــن ))(۲)
شدم سردرگم دنیای تو / بدنبالت ، پیِ آواز تو
چه تقدیری، رقم زد عشق / به پایانم کشید آواز تو
غمِ دلها هستند ماله من / منم دل را بسته ام مالِ تودیگه عاصی ،شدن از دست من / که میگردم ، من دنبالِ تو
شدم سردرگم دنیای تو / بدنبالت ، پیِ آواز تو
چه تقدیری، رقم زد عشق / به پایانم کشید آواز توچه رویایی شدی توی ذهنِ من / شدم هیچ ُ تو ای تکرارِ من
یه جور شستی ،عقلو از سرم / که داغونِ همه افکارِ مـــــن​

 

[MOΣIN]

دير است که دلدار پيامي نفرستاد...ننوشت سلامي و کلامي نفرستاد
صد نامه فرستادم و آن شاه سواران...پيکي ندوانيد و سلامي نفرستاد
سوي من وحشي صفت عقل رميده...آهوروشي کبک خرامي نفرستاد
دانست که خواهد شدنم مرغ دل از دست...و از آن خط چون سلسله دامي نفرستاد
فرياد که آن ساقي شکرلب سرمست...دانست که مخمورم و جامي نفرستاد
چندان که زدم لاف کرامات و مقامات...هيچم خبر از هيچ مقامي نفرستاد
حافظ به ادب باش که واخواست نباشد...گر شاه پيامي به غلامي نفرستاد

 

[MOΣIN]

احساس ميكنم تورو
از پشت اين همه سكوت
تو كافه بارون ميگيره
وقتي ميشينم ، روبروت !

از راه كه ميرسي بازم
عطرت ميپيچه تو هوا
فنجونمُ پر ميكني
از حسِ طعمي آشنا

وقتي نگاه ميكني
خورشيد تكراري ميشه !
همينجا روي ميزمون
رودِ عسل جاري ميشه !

حوا تويي ، هرجا تو باشي بهشته !
سيبي كه چيدي ، ابتداي سرنوشته
كافه ، خيابون ، خونه يا هرجا كه باشي
ميتوني از دنيا و تلخي هاش جدا شي

چيزي بگو بانوي من
كلافه ام ازين سكوت
ميشكنه بغض آخرم
وقتي ميشينم روبه روت !

چيزي بگو شايد صدات
حريف دلتنگي بشه
شايد شبِ سياه سفيد
با واژه هات ، رنگي بشه

شايد كه بيدارم كني
از خوابي كه كابوسمه
دارم به دريا ميزنم
چشماي تو فانوسمه

حوا تويي هرجا تو باشي بهشته !
سيبي كه چيدي ابتداي سرنوشته

كافه ، خيابون ، خونه يا هرجا كه باشي
ميتوني از دنيا و تلخيهاش جدا شي....

 

[MOΣIN]

ياعلي گفتيم و عشق آغاز شد...گاه رفتن نوبت پرواز شد
ياد او غم از دل ما پاك كرد...شور ديگر در دل ما باز شد
دامن از دستم برفت و ناگهان...با دلم شوق دگر دمساز شد
جام مي از ساغر ميناي او...رهگشاي باب رمز و راز شد
غمزه اش در دل اثر كرد و سپس...دل به سوي خانه غماز شد
جلوه رويش چه مستي آفريد...مست مستان بستري از ناز شد
در گلو شوق علي پيچيده بود...شرحه شرحه جاي صد انباز شد
درد او در دل شرار افكنده بود...خون دل با خون سر همساز شد
گفتم اي دل همتي بنما كنون...جام با پيمانه هم آواز شد
با علي در دل نوايي داشتيم...خانه دل جاي سوز وساز شد
با علي شور محبت بود و عشق...عشق او خود محرم صد راز شد
شور و شوقي در دلم جا مي گرفت...خاك كويش سرمه صد ناز شد
آرزو ها در دلم پر مي كشيد...از نشيبي تارك افراز شد
اي علي اي مظهر مردانگي...از تو هر مردانه اي سر باز شد
كوي تو آمال هر درمانده اي ...از تو هر درمانده سر افراز شد
با تو از جانان و جان دم مي زنم...مرغ جان از شوق تو شهباز شد
دشمني با تو ندارد عاقبت...آن خصومت خانه بر انداز شد
مرغ باغ عشق در پايان كار ...هر شب از تو داستان پرداز شد
باز راهي در دل ما باز شد...يا علي گفتيم و عشق آغاز شد

 

[niki kiyani]

میگم خوب شد اقا معین این تاپیک رو گذاشتن!!!!!!!!!وگرنه فکر کنم همی این شعر ها تو دلت میموند ها!!!!!!!!! شوخی کردمااااااااا

 

[MOΣIN]

میگم خوب شد اقا معین این تاپیک رو گذاشتن!!!!!!!!!وگرنه فکر کنم همی این شعر ها تو دلت میموند ها!!!!!!!!! شوخی کردمااااااااا

خیلی چیزا تو دلم مونده اینم روش......

 

[faryad beseda]

مرگ من روزي فراخواهد رسيد،دربهاري روشن
از امواج نور،
درزمستاني غبارآلود ودور
ياخزاني خالي از فرياد وشور

 

[Tinoo]

قتی گریبان عدم با دست خلقت می‌درید
وقتی ابد چشم ترا پیش از ازل می‌آفریدوقتی زمین ناز ترا در آسمانها می‌کشید
وقتی عطش طعم ترا با اشک‌هایم می‌چشید
من عاشق چشمت شدم، نه عقل بود و نه دلی
چیزی نمی‌دانم از این دیوانگی و عاقلی
یک آن شد این عاشق شدن دنیا همان یک لحظه بود
آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود
وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد
آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد
من بودم و چشمان تو، نه آتشی و نه گلی
چیزی نمی‌دانم از این دیوانگی و عاقلی

 

[MOΣIN]

دل مي رود ز دستم صاحب دلان خدا را...دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا
کشتي شکستگانيم اي باد شرطه برخيز...باشد که بازبينيم ديدار آشنا را
ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون...نيکي به جاي ياران فرصت شمار يارا
در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل...هات الصبوح هبوا يا ايها السکارا
اي صاحب کرامت شکرانه سلامت...روزي تفقدي کن درويش بي نوا را
آسايش دو گيتي تفسير اين دو حرف است...با دوستان مروت با دشمنان مدارا
در کوي نيک نامي ما را گذر ندادند...گر تو نمي پسندي تغيير کن قضا را
آن تلخ وش که صوفي ام الخبائثش خواند...اشهي لنا و احلي من قبله العذارا
هنگام تنگدستي در عيش کوش و مستي...کاين کيمياي هستي قارون کند گدا را
سرکش مشو که چون شمع از غيرتت بسوزد...دلبر که در کف او موم است سنگ خارا
آيينه سکندر جام مي است بنگر...تا بر تو عرضه دارد احوال ملک دارا
خوبان پارسي گو بخشندگان عمرند...ساقي بده بشارت رندان پارسا را
حافظ به خود نپوشيد اين خرقه مي آلود...اي شيخ پاکدامن معذور دار ما

 

[♥@SH!M♥]

[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]باز بـــوی باورم خـــــاکستریست
واژه هـــای دفتــرم خاکستریست
پیش از ایــنها حـــال دیگر داشـتم
هرچــه میگفتند بـــــاور داشــتم
مــا به رنگی ساده عادت داشتیم
ریشـــه در گنـــج قناعت داشتیم
پیرهـا زهــر هـلاهــل خـورده انــد
عشق ورزان مـهر باطل خـورده اند
باز هم بحث عقیل و مـرتضی ست
آهن تفتــیده ی مــولا کجـــــاست
نه فقط حرفی از آهن مانده است
شمع بیت المال روشن مانده است
با خــــودم گفتم تو عاشق نیستی
آگـــــه از ســــرّ شقـــایق نیستی
غــرق در دریــا شدن کار تو نیست
شیعه مـــولا شــدن کــارتو نیست
بین جــمع ایســـــتاده بـر نمـــــاز
ابن ملجــــم هـــــا فـــراوانند بــاز
خواستم چیزی بگویم د یــــر شد
واژه هایم طعــمه ی تکفیــر شـد
قصه ی نـــا گفته بسیار است باز
دردهـــا خـروار خــروار است بـــاز
دستهارا باز در شبـــهای ســـرد
هــــــا کنید ای کودکان دوره گـرد
مژدگــانی ای خیابان خوابــــــــها
می رسد ته مانده ی بشقابــــها
سر به لاک خویش بردیم ای دریغ
نان به نرخ روز خوردیم ای دریــــغ
قصّـه هــای خوب رفت از یادهـــا
بی خبر مـــاند یم از بـــنیادهــــا
صحبت از عدل و عدالت نابجاست
ســــود در بازار ابن الو قــتهاست
گفته ام من دردهـــا را بارهـــــــا
خسته ام خسته از این تکرارهـــا
ای کــــه می آیدصدای گــریه ات
نیمه شـــبها از پس د یوار هـــــا
گــــیر خواهد کــــرد روزی روزیت
در گلـــوی مــال مـردم خوارهـــا
من بــه در گفتم ولیکن بشنو ند
نکته هـــا را مـو به مو دیوارهــــا[/FONT]​

 

[♥@SH!M♥]

ذوقم که ميرسد به تو فعال مي شود
دور از تو خاک مي خورد و چال مي شود
در خواب ديشبم به لبت بوسه ها زدم
از داغي اش لبم پر از تبخال مي شود
اين عاشق خجالتي از شرم چشمتان
هر وقت مي رسد به شما لال مي شود
گفتي به هم رسيدنمان ساده نيست ،نه
من که دلم خوش است بهر حال مي شود
تا اين قضيه لو نرود ،نامه هاي من
فعلا به شکل يک غزل ارسال مي شود​

 

[faryad beseda]

منم كه شهره شهرم به عشق ورزيدن
منم كه ديده نيالوده ام به بد ديدن.
وفاكنيم وملامت كشيم وخوش باشيم
كه درطريقت ماكافريست رنجيدن

 

[MOΣIN]

بدون تو هيچم يه خاليه تو هم
تصويري مخدوشم از پازلي مبهم
يه اشك بي بغض و يه ابر بي بارون
يه درد بي درمون يه زخم بي مرحم
بدون تو هيچم يه سايه تو سايه
تو خونه ي وحشت بدون همسايه
يه پيچك رو ديواربه هيچي مي پيچم
بدون تو هيچم بدون تو هيچم

بدون تو هيچم اوجي سرازيرم
يه رفت و برگشت فقط عقب ميرم
يه شعر بي شاعر يه عشق بي معشوق
يه كوه بي قله يه دشت بي شيرم

 

[reza.izadi]

خسته از هر چی که بود
خسته از هر چی که هست
راه می یفتم تا برم
مثل هر شب مست مست

 

[e.h70]

همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

 

[♥@SH!M♥]

قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود
ورنه هیچ از دل بیرحم تو تقصیر نبود

 

[banooyeariayi]

دلم کمی خدا می خواهد...

کمی سکوت...

دلم دل بریدن می خواهد...

کمی اشک .........کمی بهت ...

کمی آغوش آسمانی...

کمی* دور شدن از این جنس آدم...

 

[MOΣIN]

دارم سوالی ای خدا
ای آشنا با فکر ما
وی قادر قدرت نما
چون می نوشتی اين سرنوشت ما خاکيان را
قسمت چه کردی از ملک هستی افلاکيان را

ای داور عرش آفرين
صورتگر فرش زمين
وی مالک ملک يقين
بايد به بال انديشه پويم هفت آسمانت را
يک يک ببينم هم ثابت و هم سيارگانت را

بايد سياحتها کنم در زهره و در مشتری
شايد که خورشيد افکند آنجا فروغ ديگری

تا مگر در آسمان، در دل آن اختران
ز آنچه می جويد بشر ذره ای يابم نشان

شايد آنجا زندگی، دور از اين غوغا بود
معنی صلح و صفا بلکه در آنجا بود

جويای راز خلقتم هان ای خدای مهربان
با شهپر انديشه ها بر قله ی عرشم رسان

دارم سوالی ای خدا
ای آشنا با فکر ما
وی قادر قدرت نما


چون می نوشتی اين سرنوشت ما خاکيان را
قسمت چه کردی از ملک هستی افلاکيان را

 

[mahsa jo0on]

دلم گرفته است
به ایوان می روم و انگشتانم را
بر پوست کشیده ی شب می کشم
چراغهای رابطه تاریکند
کسی مرا به آفتاب
معرفی نخواهد کرد
کسی مرا به میهمانی گنجشک ها نخواهد برد
پرواز را به خاطر بسپار
پرنده مردنی ست...

 

[فرزانه رفیعی]

تنهایی را با تو معنا میکنم
چون تو تنها کسی بودی که بعد از او
تنهایی دیگر تنهایم نگذاشت

 

[panda2011]

کاش می دانستم تنهایی برای چیست
کاش می دانستم تنهایی از آن کیست

کاش می دانستم در این شب حکمت غم در چیست
کاش که چشمانم برای اشک شوق می گریست

 

[فرزانه رفیعی]

و دراین روز بهار و دراین صبح سپید
و دراین بخت بلند
من برایت خواهم همه لطف خدا
همه عشق کریم

 

[panda2011]

تنهایی را دوست میدارم زیرا با وفاست
تنهایی را دوست میدارم چون او هم تنهاست
تنهایی را دوست میدارم زیرا آسمان تنهاست
تنهایی را دوست میدارم زیرا در آن سکوتی زیباست
تنهایی را دوست میدارم زیرا گریستن زیباست
تنهایی زیباست زیرا انتظار پایانش زیباست

 

[RZGH]

اهسته تر سکوت کن صدای بی تفاوتی هایت ازارم می دهد......................................

 

[RZGH]

شرط دل دادن دل گرفتنه وگرنه یکی بی دل میشه یکی دودل