مآه
کاربر بیش فعال
ماه داده امشب
درختی که دیروز
از دست تو آب خورده!
آفاق
- شروع کننده موضوع مآه
- تاریخ شروع
ماه داده امشب
درختی که دیروز
از دست تو آب خورده!
مآه
کاربر بیش فعال
میدانم شب است،
کسی از شب بدی نخواهد دید.
اما من خوابم نمیآید،
دیریست که خوابم نمیآید.
گاهی اوقات
از آن هزارههای دور،
یک دقیقه آبی میآید
و مرا به مکث مشترکمان
گره میزند.
هی میروم به فکر،
شاید آب از آب تکانی خورد؛
اما باد از پنجره می آید،
دوری میزند از بیراهیِ خویش
و باز میگردد و باز من،
هیچ پیغامی برای شبِ بلند ندارم...
کسی از شب بدی نخواهد دید.
اما من خوابم نمیآید،
دیریست که خوابم نمیآید.
گاهی اوقات
از آن هزارههای دور،
یک دقیقه آبی میآید
و مرا به مکث مشترکمان
گره میزند.
هی میروم به فکر،
شاید آب از آب تکانی خورد؛
اما باد از پنجره می آید،
دوری میزند از بیراهیِ خویش
و باز میگردد و باز من،
هیچ پیغامی برای شبِ بلند ندارم...
مآه
کاربر بیش فعال
چه چشمانی داشتی یار
که با هر باراني
یاد چشمان تو میافتادم
در آن روز بارانی
حتی پلک نزده بودم،
که مبادا همان ثانیهای که چشمانم را میبندم ،
تو از پیش چشمانم بروی و با قطرات باران یکی شوی ،
به باران گفته بودم تو را از من نگیرد ،
ابرهایش برهم برخورد کردند ،
و عصبی شدند
و باران تو را از من گرفت ،
و حالا هر سال میبارد،
درست همان ثانیهای که چشمانم را بستم ،
و بجای عطوفت گرمای دستانت ،
سرمای قطرات باران بر دستانم حس میشد ،
باران درست در همان روز شوم میبارد،
بر همان زمین برهوتی که تو را از من گرفت میبارد،
و من همان زمین را بوییدم،
و مانند گاوی آن را چریدم ،
آنقدر باران بارید ،
که کاکتوس هم تمام شکوفههایش رویید،
دانه برنج رویید،
درخت کاج میوه داد ،
گندم زاران و علوفه زاران سر سبز شدند،
اما باران تو را بر من هدیه نداد ،
هیچگاه،
حتی بوییت را با خودش برد،
اما یادت را از ذهنم نتوانست پاک کند.
که با هر باراني
یاد چشمان تو میافتادم
در آن روز بارانی
حتی پلک نزده بودم،
که مبادا همان ثانیهای که چشمانم را میبندم ،
تو از پیش چشمانم بروی و با قطرات باران یکی شوی ،
به باران گفته بودم تو را از من نگیرد ،
ابرهایش برهم برخورد کردند ،
و عصبی شدند
و باران تو را از من گرفت ،
و حالا هر سال میبارد،
درست همان ثانیهای که چشمانم را بستم ،
و بجای عطوفت گرمای دستانت ،
سرمای قطرات باران بر دستانم حس میشد ،
باران درست در همان روز شوم میبارد،
بر همان زمین برهوتی که تو را از من گرفت میبارد،
و من همان زمین را بوییدم،
و مانند گاوی آن را چریدم ،
آنقدر باران بارید ،
که کاکتوس هم تمام شکوفههایش رویید،
دانه برنج رویید،
درخت کاج میوه داد ،
گندم زاران و علوفه زاران سر سبز شدند،
اما باران تو را بر من هدیه نداد ،
هیچگاه،
حتی بوییت را با خودش برد،
اما یادت را از ذهنم نتوانست پاک کند.