آتشی نمى سوزاند ”ابراهیم” را،
و دریایى غرق نمی کند ”موسى” را،
کودکی، مادرش او را به دست ”نیل” می سپارد،
تا برسد به خانه ی فرعونِ تشنه به خونَش،
دیگری را برادرانش به چاه مى اندازند،
سر از خانه ی عزیز مصر درمی آورد،
مکر زلیخا زندانیش می کند،
اما عاقبت بر تخت ملک می نشیند!
پس،
به ”تدبیرش”...