خب به خاطر اینه که وجود ما در این دنیا با کالبدی مادی همراه شده و خصوصیت ماده هم اینه که در زمان و مکان محصوره و چون اغلب ماها تو خواسته های دنیاییمون غرقیم پس ناخداگاه فکرمون هم از زمان و مکان بالاتر نمیره
تاکی-ابتدا و انتها همه مفهومی از زمان هستند و به دلیلی که ذکر شد ما به این امر فقط عادت...