به نام آنکه خـــــــــط و نقطه آموخـــت فلک را با خط و نقطه به هم دوخـت
به نام آنکه از خط روشنی خواسـت پس از آن نقطه را چون گل بیاراست
چو نقطه خویش را همراه خط دیـــــد به شادی نور از او بگرفت خورشیــد
چو خــــط بر جان ظلـمانی اثرکــــرد به نـــور نقطه جان را دیده...