kimia63' آخرین فعالیت

وصل او اوّل دهد کیفیّت و آخر خمار چون شرابْ آغازِ شیرین دارد و انجامِ تلخ

«خانه دوست کجاست؟» در فلق بود که پرسید سوار آسمان مکثی کرد. رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شن‌ها بخشید و به انگشت نشان داد...

تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشکسای تو پردهٔ غنچه می‌درد خندهٔ دلگشای تو حافظ

تا یار عنان به باد و کشتی داده است چشمم ز غمش هزار دریا زاده است او را و مرا چه طرفه حال افتاده است من باد به دست و او به دست باد است

دل هر که صید کردی نکشد سر از کمندت نه دگر امید دارد که رها شود ز بندت سعدی

والا ملکی که داد سلطانی داد من دانم گفت کام خاقانی داد گفتم ملکا چه داد دل دانی داد چون عمر گذشته باز نتوانی داد

تو کافر دل نمی‌بندی نقاب زلف و می‌ترسم که محرابم بگرداند خم آن دل‌سِتان ابرو حافظ

تندی کنی و خیره کشیت آئین است تو دیلمی و عادت دیلم این است زوبینت ز نرگس سپر از نسرین است پیرایهٔ دیلم سپر و زوبین است

تا زهره و مه در آسمان گشت پدید بهتر ز می ناب کسی هیچ ندید من در عجبم ز می‌فروشان کایشان به زآن‌که فروشند چه خواهند خرید خیام

تقدیر من از بند تو آزاد شدن نیست دیدی که گشودی در و من پر نگشودم..

منم که گوشه ی میخانه خانقاه من است دعای پیر مغان ورد شامگاه من است

تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد چند از پی هر زشت و نکو خواهی شد گر چشمه ی زمزمی و گر آب حیات آخر به دل خاک فرو خواهی شد عمرخیام

ای ساربان غمگین مباش خوش روزگاری می‌رسد یاعمر غم سر میرسد یاغمگساری می‌رسد ای ساربان آهسته ران، قدری تحمل بیشتر این کشتی طوفان زده،...

دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست پائی که ره وصل نوشتی پیوست زان دست کنون در گل غم دارم پای زان پای کنون بر سر دل دارم دست

یک ره ای آتش به فریاد سپند من برس در گره تا چند بندم ناله و فریاد را؟