mosi159
عضو جدید
داف یک حرفه است!
یک حرفه زنونه و چند سالی میشه که در ایران بر سر زبونها افتاده.
برای داف شدن نیازی به تحصیلات دانشگاهی ، آنچنانی نیست.
یه فوق دیپلم و یا یه لیسانس زپرتی هم کفایت میکنه.
البته باید این نکته رو تذکر بدم که داف شدن، لیسانس به بالا احتمالش کمه و بخصوص اگه دانشجوی دکترا یا بالاتر باشید که دیگه میتونم بگم، این احتمال در حد صفر میشه!
برای اینکه فردی به مقام شامخ " دافی" نائل بشه، مراحلی داره و یا بهتره بگم که اگه دوست دارید "داف" بشید، باید این اصول را رعایت کنید:
اصل یک: نباید زیاد فکر کنید و مثلاً اگه ازتون پرسیدند فرق جزایر لانگرهانس با جزایر قناری چیه؟ باید مثل گوسفند به دهن طرف نگاه کنید و تو دلتون بگید ... عجب لبائی داره ....
اصل دو: زیاد کتاب نخونید و دیگه خیلی هم بخواهید به خودتون فشار بیارید که باید فوق فوقش کتابهای ترجمه "گیتی خوشدل " رو مطالعه کنید!
اصل سه: راز عدد 2
اینطوری:
هفته ای دوبار کافی شاپ برید، دوبار دانشگاه، دوبار رستوران، دو بار پارتی، دوبار کارواش ماشین و دوبار آرایشگاه .... سالی دوبار موبایلتان را عوض کنید، دوبار دوست پسرتون را عوض کنید .... دوبار با پدر و مادرتان قهر کنید!
اصل چهار: هرگز به آینده خودتون و کشور خودتون فکر نکنید، و هر کس هم که از این لوس بازی ها در آورد به اون نگاه عاقل اندر سفیه بیاندازید و از همه مهمتر هرگز کار نکنید! پدر ومادرتان چشمشان چهارتا، شما رو پس انداختند.. باید خرجتون رو هم بدند!
اصل پنج: باید آمار تفریحگاه های آنتالیا و دوبی را بهتر از نام چهارتا از اماکن تاریخی و فرهنگی ایران بدونید!
اصل شش: هرگز نقش تغذیه و رقص و لباس خریدن رو تو "دافی " شدن فراموش نکنید که همه اونها لازم و ملزوم هم هستند. یعنی باید حواستون به غذاتون باشه تا زیاد چاق نشید و هر مهمونی یا پارتی رفتید، بهتون بگم "وا...چه مانکن شدی امشب ؟!"
وقتی هم رو فرم باشید میتونید حسابی با رقصتون مجلس رو گرم کنید و مثل خورشید، بدرخشید در مراسم و از طرفی با خرید لباس های متنوع و فراوون، میتونید در راستای همین درخشش گام ور دارید و لازمه لباس های جورواجور پوشیدن هم تغذیه سالم و مناسب هستش و که شما رو رو فرم و لاغر نگه میداره و از طرفی اون رقص هم در این برازندگی بهتون کمک میکنه و خلاصه این " غذیه، رقص و لباس "مثل یک دور تسلسل در شما حلول میکنه تا بتونید، دافی ترینه دافی ها در هر مجلسی باشید ... البته گرفتن حمام افتاب هم میتونه در این راستای درخشندگی، کمکتون کنه و از اونجائی که این امر، فصلی هستش، زیاد رویش نمیشه مانور داد. اما به هرحال بی تاثیر نیست..... به جان خودم
اصل هفت: سعي کنيد زياد خواستگار داشته باشيد مخصوصا از کشورهاي ترجيحا اروپايي.
اصل هشت: ظاهر مهمترين چيز در داف شدن هست. از دست بند ها گردند بند ها انگشتر هايي که جديدا در بازار زياد شده زياد استفاده کنيد. مهم نيست طلا و ... نيستند. اما بقيه اين تصور را خواهند کرد. از پوشيدن لباس هاي ساده جدا خوداري کنيد واگر از پارچه هاي با طرح گل من گلي استفاده کنيد بهتر است.
اصل نه: خنديدن زياد با صدي بلند تاثير زيادي در شناسوندن شما به عنوان داف امر داره
اصل ده: حتما دوستان خودتون رو افزيش بديد حتي اگر اينکه با هم هيچ رابطه ي نداريد ادعي صميمي بودن کنيد.
اصل یازده: از موسيقي حتي اگر چيزي هم نمي دانيد يک ساز داشته باشيد
اصل دوازده: ديگراينكه داف ها معمولا به چند كلاس زبان مي روند، فرانسه، آلماني، انگليسي ولي بيش از يكي دوجمله از هيچ كدام بلد نيستند. داف ها به سفر داخلي غير از شمال و كيش علاقه ندارند و معمولا دوبي را ترجيح مي دهند
اصل سیزده: بخواهيد که به سفرهاي خارج برويد. حتي اگرهيچ وقت نشد
اما...
اما...
و باز هم اما....
یکی از مهمترین تکنیک های "دافی شناسی"
اگه پیش "بانوی پاک دامنی" رفتید و خواستید، ببینید طرف "داف " تشریف دارند یا نه ؟
بهش بگید که من "شجریان گوش میکنم" یا "همای"
اگه طرف داف باشه، مطمئناً ابروهاش تو هم میره و حالش گرفته میشه، اما اگه بگید که مثلاً "ساسی مانکن" گوش میدم و علاقه به "رپ" دارم، مطمئناً گل از گلش، میشکوفه و اگه جا و مکان مناسب باشه، بعید نیست حرکتی بزنه که شمارو غافل گیر بکنه و .... انگاری که با "لئوناردو دی کاپریو" ( یا همین محمد ام تری خودمون ) طرف شده و اونهم تو کشتی "تایتانیک "


یک حرفه زنونه و چند سالی میشه که در ایران بر سر زبونها افتاده.
برای داف شدن نیازی به تحصیلات دانشگاهی ، آنچنانی نیست.
یه فوق دیپلم و یا یه لیسانس زپرتی هم کفایت میکنه.
البته باید این نکته رو تذکر بدم که داف شدن، لیسانس به بالا احتمالش کمه و بخصوص اگه دانشجوی دکترا یا بالاتر باشید که دیگه میتونم بگم، این احتمال در حد صفر میشه!
برای اینکه فردی به مقام شامخ " دافی" نائل بشه، مراحلی داره و یا بهتره بگم که اگه دوست دارید "داف" بشید، باید این اصول را رعایت کنید:
اصل یک: نباید زیاد فکر کنید و مثلاً اگه ازتون پرسیدند فرق جزایر لانگرهانس با جزایر قناری چیه؟ باید مثل گوسفند به دهن طرف نگاه کنید و تو دلتون بگید ... عجب لبائی داره ....
اصل دو: زیاد کتاب نخونید و دیگه خیلی هم بخواهید به خودتون فشار بیارید که باید فوق فوقش کتابهای ترجمه "گیتی خوشدل " رو مطالعه کنید!
اصل سه: راز عدد 2
اینطوری:
هفته ای دوبار کافی شاپ برید، دوبار دانشگاه، دوبار رستوران، دو بار پارتی، دوبار کارواش ماشین و دوبار آرایشگاه .... سالی دوبار موبایلتان را عوض کنید، دوبار دوست پسرتون را عوض کنید .... دوبار با پدر و مادرتان قهر کنید!
اصل چهار: هرگز به آینده خودتون و کشور خودتون فکر نکنید، و هر کس هم که از این لوس بازی ها در آورد به اون نگاه عاقل اندر سفیه بیاندازید و از همه مهمتر هرگز کار نکنید! پدر ومادرتان چشمشان چهارتا، شما رو پس انداختند.. باید خرجتون رو هم بدند!
اصل پنج: باید آمار تفریحگاه های آنتالیا و دوبی را بهتر از نام چهارتا از اماکن تاریخی و فرهنگی ایران بدونید!
اصل شش: هرگز نقش تغذیه و رقص و لباس خریدن رو تو "دافی " شدن فراموش نکنید که همه اونها لازم و ملزوم هم هستند. یعنی باید حواستون به غذاتون باشه تا زیاد چاق نشید و هر مهمونی یا پارتی رفتید، بهتون بگم "وا...چه مانکن شدی امشب ؟!"
وقتی هم رو فرم باشید میتونید حسابی با رقصتون مجلس رو گرم کنید و مثل خورشید، بدرخشید در مراسم و از طرفی با خرید لباس های متنوع و فراوون، میتونید در راستای همین درخشش گام ور دارید و لازمه لباس های جورواجور پوشیدن هم تغذیه سالم و مناسب هستش و که شما رو رو فرم و لاغر نگه میداره و از طرفی اون رقص هم در این برازندگی بهتون کمک میکنه و خلاصه این " غذیه، رقص و لباس "مثل یک دور تسلسل در شما حلول میکنه تا بتونید، دافی ترینه دافی ها در هر مجلسی باشید ... البته گرفتن حمام افتاب هم میتونه در این راستای درخشندگی، کمکتون کنه و از اونجائی که این امر، فصلی هستش، زیاد رویش نمیشه مانور داد. اما به هرحال بی تاثیر نیست..... به جان خودم
اصل هفت: سعي کنيد زياد خواستگار داشته باشيد مخصوصا از کشورهاي ترجيحا اروپايي.
اصل هشت: ظاهر مهمترين چيز در داف شدن هست. از دست بند ها گردند بند ها انگشتر هايي که جديدا در بازار زياد شده زياد استفاده کنيد. مهم نيست طلا و ... نيستند. اما بقيه اين تصور را خواهند کرد. از پوشيدن لباس هاي ساده جدا خوداري کنيد واگر از پارچه هاي با طرح گل من گلي استفاده کنيد بهتر است.
اصل نه: خنديدن زياد با صدي بلند تاثير زيادي در شناسوندن شما به عنوان داف امر داره
اصل ده: حتما دوستان خودتون رو افزيش بديد حتي اگر اينکه با هم هيچ رابطه ي نداريد ادعي صميمي بودن کنيد.
اصل یازده: از موسيقي حتي اگر چيزي هم نمي دانيد يک ساز داشته باشيد
اصل دوازده: ديگراينكه داف ها معمولا به چند كلاس زبان مي روند، فرانسه، آلماني، انگليسي ولي بيش از يكي دوجمله از هيچ كدام بلد نيستند. داف ها به سفر داخلي غير از شمال و كيش علاقه ندارند و معمولا دوبي را ترجيح مي دهند
اصل سیزده: بخواهيد که به سفرهاي خارج برويد. حتي اگرهيچ وقت نشد
اما...
اما...
و باز هم اما....
یکی از مهمترین تکنیک های "دافی شناسی"
اگه پیش "بانوی پاک دامنی" رفتید و خواستید، ببینید طرف "داف " تشریف دارند یا نه ؟
بهش بگید که من "شجریان گوش میکنم" یا "همای"
اگه طرف داف باشه، مطمئناً ابروهاش تو هم میره و حالش گرفته میشه، اما اگه بگید که مثلاً "ساسی مانکن" گوش میدم و علاقه به "رپ" دارم، مطمئناً گل از گلش، میشکوفه و اگه جا و مکان مناسب باشه، بعید نیست حرکتی بزنه که شمارو غافل گیر بکنه و .... انگاری که با "لئوناردو دی کاپریو" ( یا همین محمد ام تری خودمون ) طرف شده و اونهم تو کشتی "تایتانیک "


