مي توان خودروهاي هايبريد را با توجه به ساختار و سيستم كنترلي آنها به سه نوع سري و موازي و تركيبي تقسيم بندي كرد: در نوع سري، اين خودروها فقط با نيروي الكتريكي حركت مي كند و در حقيقت بخش عمده توليد نيرو محركه به عهده اين موتور الكتريكي است كه داراي حجم نسبتٌا بزرگي است (كه اين از معايب اين نوع خودروها محسوب مي شود ) توسط باتري تغذيه مي شود و در شرايط تخل يه و كاهش شارژ ازمینيمم مقدار از قبل تعيين شده ، موتور احتراقي که ژنراتور را ميچرخاند بکار می افتد ،شارژ باتري به میزان مطلوب خواهد رسيد. در شکل شماره ( ۱) خودرو ي هایبردی سر ي نشان داده است.

.[مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]
در نوع موازي،موتورهاي الكتريكي و احتراقي با هم كوپل هستند و هر دو نقش رانش خودرو را به عهده دارند. درسرعتهاي بالا (در بزرگراهها و ...) موتور احتراق داخلي نقش عمده قسمت محركه را به عهده دارد ولي در سرعتهاي پايين تر و در ترافيك موتورهاي الكتريكي نيز شروع به فعاليت كرده و عمل توليد نيرو محركه را انجام مي دهند.
[مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]
نوع تركيبي، تركيبي از حالت سري و موازي مي باشد كه داراي راندمان بالاتر و بهتري است . خودروي هايبريد ترکيبي در واقع ترکيبي از دو سيستم سري-موازي است. مولفه هاي سيستم رانشي در خودروهاي هايبريد ترکيبي عبارتند از:
۱-دو منبع توليد توان،يک موتور احتراقي يا پيل سوختي و ... بهمراه يک موتور ترکشن جهت ايجاد نيروي محرکه و
بازيابي انرژي.
CVT، ۲-سيستم انتقال متغير پيوسته
۳- يک کلاچ الکترو مغناطيسي براي سيستم انتقال توان
۴-يک موتور الکتريکي کوچک براي توليد انرژي الکتريکي(شارژ)و استارت موتور احتراقي
۵-باتريها