نمايش نتايج 1 تا 3 از 3

تاپیک: مراحل عمر یک معدن

  1. #1
    مدیر مهندسی شیمی
    مدیر تالار گفتگوی آزاد
    آواتار P O U R I A
    رشته
    مهندسی شیمی
    تاريخ عضويت
    2011/10
    امتیاز
    33772
    پست ها
    26,019

    Post مراحل عمر یک معدن

    مراحل عمر یک معدن به ترتیب: پی جویی (Prospecting)، اکتشاف (Exploration)، آماده سازی (Exploitation)، بهره برداری (Development) و بازسازی (Reclamation) می باشد. در جدول زیر هدف هر یک از این مراحل درج شده است. در شکل نیز مراحل عمر یک معدن و مجموعه عملیات رایج در معدنکاری نشان داده شده است.


    مرحله هدف
    پی جویی جستجو برای ماده معدنی
    اکتشاف تعیین ارزش و گسترش ماده معدنی
    آماده سازی باز کردن ماده معدنی برای تولید
    بهره برداری تولید ماده معدنی
    بازسازی محافظت از محیط زیست و جبران آسیب ها و عوارض استخراج ماده معدنی



    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]


    شکل مراحل عمر یک معدن
    پی جویی و اکتشاف مراحل قبل از معدنکاری هستند که غالبا همراه هم انجام می شود. این مراحل از عمر معدن مراحل اساسی در تعیین موقعیت و مشخص کردن حدود کانسار می باشند. در مرحله پی جویی محل یک کانسار بالقوه با ارزش اعم از ماده معدنی فلزی، غیر فلزی یا زغال سنگ و سنگ ساختمانی تعیین می شود و در مرحلله اکتشاف این کانسار به طور تفصیلی بررسی و مشخص می شود. در این مرحله اهداف برای تخقیق، متمرکز تر و مطلوبیت افزایش و ریسک منطقه تحت بررسی کاهش می یابد. زمین شناسان و مهندسان معدن در مسئولیت این دو مرحله شریک هستند. زمین شناسان بیشتر در رابطه با پی جویی و مهندسان بیشتر در رابطه با اکتشاف فعالیت می کنند.

    آماده سازی و بهره برداری نیز دو مرحله اساسی معدن کاری قلمداد می شوند و از جمله کارهای مهندس معدن می باشند.


    ۱- پی جویی:
    عملیات پی جویی از اولین اقدامات اکتشافی یک معدن محسوب می شود. هدف از عملیات پی جویی آن است که با توجه به معیارها (معیارهای آب و هوایی، سنی، سنگ شناسی، ساختمانی، ژئوشیمیایی و… ) و نشانه های مختلف (نشانه های محلی، گیاهی، همزاد و…) و با استفاده از روش های مختلف پی جویی، موقعیت کانسار و وضعیت عمومی آن مشخص شود این اولین مرحله از اکتشاف است که در صورت رضایت بخش بودن نتایج حاصل، آغاز عمر یک معدن خواهد بود.

    در گذشته پی جویی به طور انفرادی و با روش های تجربی و دانش محدود مشاهده ای و به کمک ابزار و وسایل در مناطق معدنی انجام می شد. اما در سال های اخیر با استفاده از روش های دستگاهی بر پایه علوم ژئوفیزیک (Geophysics) و ژئوشیمی (Geochemical) راه های بهتری ارائه شده است (هارتمن ۱۹۸۷). از آنجا که کانسارها هم در سطح زمین و هم در زیر سطح زمین یافت می شوند، برای یافتن آنها روش های مستقیم و غیر مستقیم پی جویی به کار گرفته می شود.


    الف- روش های مستقیم:
    این روش ها به کانسارهای سطحی محدود می شوند و شامل مشاهده چشمی رخنمون (Outcrop) یا تکه هایی از رخنمون که به واسطه هوازدگی جدا شده اند، می شود. مطالعات زمین شناسی یک منطقه در سطح، نوعی مشاهده چشمی است. از طریق عکس های هوایی و نقشه های توپوگرافی و ساختمانی منطقه، زمین شناس با به کارگیری روش های مستقیم مناطقی را که در آنها کانی سازی صورت گرفته است، تعیین می کند.

    ب- روش های غیر مستقیم:
    ۱) ژئوفیزیک: یکی از ابزارهای با ارزش که برای جستجوی غیرمستقیم مواد معدنی واقع در عمق به کار می روند، ژئوفیزیک می باشد. مواد معدنی در بسیاری از خواص فیزیکی با سنگ های درون گیرشان اختلاف دارند. در روش های ژئوفیزیکی از طریق اندازه گیری مقادیر ثقلی (Gravity)، لرزه ای (Seismic)، مغناطیسی (Magnetic)، الکتریکی (Electrical)، الکترومغناطیسی (Electromagnetic) و پرتونگاری (Radiometric) به وجود کانسارها پی برده می شود (هارتمن ۱۹۸۷).

    ۲) ژئوشیمی: روش های ژئوشیمی مستلزم تجزیه نمونه خاک های سطح زمین، آب دریاچه ها و گیاهان برای تعیین مقدار عناصری است که ارزش زمینه بیشتر از معمول دارند (هارتمن ۱۹۸۷).


    ۲- اکتشاف:
    عملیات اکتشاف پس از یافتن کانسار شروع می شود و قبل از آماده کردن طرح معدن انجام این عملیات ضروری است. هدف از عملیات اکتشاف، بررسی و شناسایی دقیق کانسار، مطالعه ساختمان داخلی آن، خصوصیات سنگ های مجاور و بالاخره تعیین اندازه، شکل و ارزش کانسار به طور دقیق می باشد؛ بنابرین طراحی معدن وقتی مفهوم اجرایی پیدا می کند که توسط کارهای اکتشافی، شکل کانسار و میزان ذخیره معلوم شده باشد عملیات حفاری یا گمانه زنی که اطلاعات بیشتری از زیر زمین به دست می دهد، نمونه ای از عملیات اکتشافی هستند. روش های اکتشاف مشابه روش هایی است که در عملیات پی جویی استفاده می شوند ولی از آنها دقیق تر می باشند.

    مرز بین دو مرحله پی جویی و اکتشاف چندان متمایز نیست و ممکن است نتوان بین این دو مرحله تمایزی قائل شد. در جدول زیر اختلاف های اساسی عملیات پی جویی و اکتشاف درج شده است.

  2. #2
    مدیر مهندسی شیمی
    مدیر تالار گفتگوی آزاد
    آواتار P O U R I A
    رشته
    مهندسی شیمی
    تاريخ عضويت
    2011/10
    امتیاز
    33772
    پست ها
    26,019

    پيش فرض

    پارامتر مورد مقایسه اختلافات
    وسعت کار عملیات پی جویی در نواحی وسیع (مثلا چند صد کیلومتر مربع) ولی عملیات اکتشاف در مناطق محدود (مثلا چند کیلومتر مربع) انجام می شود.
    مقیاس عملیات مقیاس عملیات پی جویی کمتر است به طوری که عملیات پی جویی معمولا در مقیاس های ۱:۵۰۰۰۰ ، ۱:۲۵۰۰۰ و ۱:۱۰۰۰۰ ولی عملیات اکتشاف معمولا در مقیاس ۱:۵۰۰۰ ، ۱:۲۰۰۰ و ۱:۱۰۰۰ انجام می شود.
    زمان عملیات پی جویی در نواحی وسیع و زمان کوتاه (مثلا یک سال) ولی عملیات اکتشاف روی مناطق محدود و مستلزم زمان زیادتر است و ممکن است چند سال طول بکشد.
    نوع عملیات در مرحله پی جویی عملیات جنبه علمی و فنی دارد و مسائل اقتصادی مورد توجه نیست ولی در عملیات اکتشافی مسائل اقتصادی در زمره مهم ترین مسائل می باشد.
    نیروی انسانی مورد نیاز در مرحله پی جویی به نیروی انسانی کمتری احتیاج است.

    به طور کلی اهداف عملیات اکتشافی عبارتند از:
    ۱) مشخص کردن شکل کانسار، وجود چین خوردگی ها، طرز قرار گرفتن ذخیره نسبت به سطح زمین (موقعیت کانسسار)، شیب و امتداد لایه ها و…
    ۲) تعیین سن و ترتیب قرار گرفتن طبقات درون گیر و کلیه طبقات مورد مطالعه، مشخصات سنگ شناسی، ویژگی های فیزیکی سنگ ها
    ۳) تعیین ضخامت لایه و فاصله لایه ها از هم
    ۴) مشخصات فنی ماده معدنی از دیدگاه اقتصادی و کاربردی
    ۵) ویژگی کمرها از نظر استخراج
    ۶) بررسی وجود و برآورد میزان گاز، آب، حرارت و کلیه پدیده های زمین که ممکن است در طراحی معدن موثر باشد.

    یکی از مهم ترین فعالیت های اکتشافی حفر گمانه می باشد، حفر گمانه سریع ترین و اقتصادی ترین روش نمونه برداری آن دسته از مواد معدنی است که تا اعماق گسترش یافته اند. زمین شناس یا مهندس معدن با ارزیابی نمونه های مغزه ای یا پیمایش گمانه ها، قادر به محاسبه میزان ذخیره (وزن کل) و عیار (درصد خلوص(آنالیز)) ماده معدنی مورد نظر خواهد بود. با دانستن این دو پارامتر می توان ارزش کانسار بحث کرد. بدین ترتیب تیم اکتشافی ارزش مالی کانسار را تعیین می کنند. این کار ارزیابی کانسار نامیده می شود. در بحث ارزیابی کانسار با توجه به میزان کار اکتشافی انجام شده دو واژه منبع (Resource) و ذخیره (Reserve) مطرح می شود. با افزایش اطلاعات زمین شناسی، ممکن است اطلاعات اکتشافی برای محاسبه منابع کافی باشد. وقتی اطلاعات اقتصادی افزایش می یابد، احتمال تبدیل بخشی از منبع به ذخیره وجود خواهد داشت.

    منبع به مواد جامد، مایع و یا گاز پر عیار شده طبیعی گفته می شود که روی پوسته زمین و یا درون آن در شکل و اندازه ای ظاهر می شوند که در حال حاضر و یا آینده استخراج حداقل یک ماده مفید از آن از نظر اقتصادی امکان پذیر باشد. محل، عیار، کیفیت و کمیت منبع شناخته شده بوده یا از روی شواهد زمین شناسی خاص برآورد شده است. با توجه به دقیت برآورد منابع به انواع مسجل (Measured resource) ، مدلل (Indicated resource) و استنباطی (Inferred resource) تقسیم بندی می شوند.

    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]


    در منابع مسجل، کمیت ماده معدنی از روی ابعاد دیده شده در رخنمون ها، ترانشه ها، حفریات یا گمانه های حفاری محاسبه می شود. عیار و یا کیفیت در نمونه برداری و اندازه گیری تا حدودی به هم نزدیک هستند و مشخصات زمین شناسی به قدری خوب تعریف شده اند که اندازه، شکل عمق و محتویات ماده معدنی منبع کاملا مشخص است.

    در منابع مدلل، کمیت و عیار و یا کیفیت از روی اطلاعات اکتشافی محاسبه می شود، ولی محل های مطالعه، نمونه برداری و اندازه گیری دورتر بوده و یا تعداد آنها کمتر از حد مورد انتظار بوده است. درجه اطمینان و دقت، اگر چه از منابع مسجل کمتر است ولی برای اطمینان از پیوستگی زمین شناسی بین نقاط مشاهده شده کفایت می کند.

    در منابع استنباطی برآوردها بر مبنای شواهد زمین شناسی بوده و پیوستگی مغروض در آن دارای سطح اعتماد پایین تری نسبت به منابع مدلل و منابع مسجل می باشد. این منابع ممکن است به وسیله اطلاعات ناشی از نمونه برداری تایید نشوند ولی فرضیه باید بر داده های مستدل علوم زمین (زمین شناسی، ژئوفیزیک، ژئوشیمی و یا سایر موارد) متکی باشد.

    ذخیره بخشی از یک منبع است که واجد حداقل ملاک های فیزیکی و شیمیایی مرتبط با عملیات خاص معدن کاری و تولید از قبیل عیار، کیفیت، ضخامت و عمق باشد و می توان به طور مستدل اثبات کرد که می توان در زمان تعیین شده به طور اقتصادی و قانونی استخراج یا تولید شود. امکان پذیری عملیات معدنکاری و تولید باید نشان داده شده و یا بر مبنای آزمایش ها و اندازه گیری ها به طور مستدل ثابت شود. برای ذخایر نیز تقسیم بندی متناظری با منابع وجود دارد.

    ذخیره قطعی (Proven reserve) ، بخشی از منابع مسجل است که شرایط لازم برای تبدیل شدن به ذخیره را داشته باشد. ذخیره احتمالی (Probable reserve) ، بخشی از منابع مدلل است که شرایط لازم برای تبدیل شدن به یک ذخیره را داشته باشد. روس ها از نظر اطمینان ذخایر را به سه دسته: ۱) قطعی ۲) احتمالی ۳) ممکن تقسیم بندی کرده اند.


    جدول تقسیم بندی ذخایر از نظر اطمینان (شهریار ۱۳۷۳)
    نوع ذخیره میزان کارهای اکتشافی درصد خطا
    A: ذخیره قطعی این ذخایر از ۴ طرف توسط کارهای معدنی شناسایی شده اند ۱۵ تا ۲۰ درصد
    B: ذخیره احتمالی این ذخایر از ۲ طرف توسط کارهای معدنی شناسایی شده اند ۲۰ تا ۳۰ درصد
    C: ذخیره ممکن این ذخایر فقط توسط گمانه های اکتشافی شناسایی شده اند C۱: ۳۰ تا ۶۰ درصدC۲: ۶۰ تا ۹۰ درصد

  3. #3
    مدیر مهندسی شیمی
    مدیر تالار گفتگوی آزاد
    آواتار P O U R I A
    رشته
    مهندسی شیمی
    تاريخ عضويت
    2011/10
    امتیاز
    33772
    پست ها
    26,019

    پيش فرض

    در پایان مرحله اکتشاف، توان بالقوه یک کانسار برای تبدیل یک معدن تولیدی از طریق مطالعات امکان سنجی تعیین می شود. این مطالعات یک قاعده و زیربنای تعریف شده فنی،َ زیست محیطی و تجاری را برای تصمیم در خصوص سرمایه گذاری فراهم می کند. در این مطالعات برای بهینه کردن اجزای بهرانی پروژه از فرآیند تکرار و اصلاح استفاده می شود. در این مرحله ظرفیت تولید، تکنولوژی، هزینه های سرمایه گذاری تولید، درآمدهای ناشی از فروش و بازگشت سرمایه تعریف می شوند. معمولا این مطالعات هدف کار را به صورت صریح و روشن تعریف می کنند و به عنوان خط پایه و مبنا به پیشرفت پروژه در فازهای بعدی کمک می کنند.

    بنابرین باید یک گزارش امکان سنجی تهیه شود. این گزارش باید شامل بررسی روش های مختلف استخراج همراه با طرح آماده سازی، تخمین هزینه های آماده سازی، هزینه های استخراج، خردایش، آسیا و تغلیظ ماده معدنی، هزینه ذوی و تصفیه و بازاریابی باشد. در تمام این برآوردها باید نیروی کارگری در هر بخش، بازده عملیات، هزینه تدارکات، تعمیرات و نگهداری، آب و هزینه های بالاسری منظور شده باشد. در مرحله بعد باید درآمد فروش محصولات برآورد و با هزینه های کلی عملیات مقایسه شود. به کمک این گزارش که توسط مهندسان خبره تهیه می شود، هیات مدیره می تواند در مورد تعطیل کردن کار یا تجهیز و آماده سازی معدن تصمیم گیری کند. بنابرین اطلاعات امکان پذیری و ارزیابی یک کانسار قابلیت صرف هزینه های بیشتر به منظور اکتشاف و طراحی برای احداث معدن را روشن می کند، بنابرین روش اجرایی عملیات اکتشاف به شرح زیر است:
    الف – تعیین گسترش و ارزش کانسنگ
    – مناطقی که در عملیات پی جویی مطلوب شناسایی شده، بایستی از طریق تکنیک های اکتشافی تشریح و به طور کامل مشخص شود.
    – منطقه مشخص شده در مرحله قبل نمونه برداری و نمونه ها تجزیه شوند.
    – با استفاده از اطلاعات حاصل از نمونه ها، تناژ و عیار تخمین زده شود.
    – با استفاده از تناژ و عیار برآورد شده می توان ارزش حاصل از کانسار را محاسبه کرد و مقدمات لازم را برای انجام مطالعات امکان سنجی و امکان پذیری معدن کاری فراهم کرد.

    ب – مطالعات امکان سنجی
    پی جویی و اکتشاف کانسار یعنی مراحل اول و دوم عمر یک معدن، زمینه و اطلاعات لازم را برای انجام یک مطالعه امکان سنجی به منظور تعیین ادامه سایر مراحل عمر معدن یعنی آماده سازی و بهره برداری فرآهم می آورد (هارتمن ۱۹۸۷). بنابرین هدف از مطالعات امکان سنجی، پیش بینی و آینده نگری در مورد سوددهی کانسار مورد نظر می باشد. امکان سنجی خود به دو مرحله مقدماتی و نهایی تفکیک می شود. در مرحله مقدماتی آن بررسی های فنی و اقتصادی اولیه بر روی چند گزینه انجام می شود و با مقایسه گزینه ها، مناسب ترین آنها انتخاب می شود. در صورت امیدوار کننده بودن مطالعات اولیه، اکتشافات ادامه می یابد. اطلاعات مورد نیاز با بررسی های تفضیلی تر در خلال ادامه عملیات اکتشافی کسب می شود و در مطالعات امکان پذیر نهایی ابعاد و مشخصات مناسب ترین گزینه انتخاب می شود.


    ۳- آماده سازی:
    پس از آن که در مرحله اکتشاف بررسی های کمی و کیفی بر روی کانسار انجام و کانسنگ به منظور استخراج مناسب تشخیص داده شد، بایستی کانسنگ برای استخراج در دسترس قرار گیرد. به کلیه اقدامات لازم برای رساندن یک معدن به ظرفیت و تولید کامل و برنامه ریزی شده، آماده سازی گفته می شود. با حفر بازکننده ها (چاه، تونل، رمپ و…) در روش زیرزمینی و روباره برداری و احداث پله و راه های دسترسی و… در روش روباز کانسار برای استخراج باز می شود و همراه با آن معدن کاری به معنی خاص خود شروع می شود.

    آماده سازی در معادن زیرزمینی پیچیده تر از آماده سازی معادن روباز می باشد زیرا این کار مستلزم طراحی و جانمایی دقیق بازکننده ها از نظر طراحی، ایمنی و اجرا می باشد. به طور کلی مراحل زیر در آماده سازی معادن روباز و زیرزمینی طی خواهد شد (هارتمن ۱۹۸۷):
    الف) قبول گزارش امکان سنجی
    ب) تایید روش و طرح معدن کاری
    ج) تهیه مقدمات تامین منابع مالی بر اساس برآوردهای تایید شده هزینه گزارش امکان سنجی
    د) تعیین حقوق مربوط به سطح زمین و حقوق کانی در صورت نیاز
    ه) جمع آوری مقررات و استانداردهای زیست محیطی و اخذ مجوز بهره برداری
    و) ایجاد و تامین راه های دسترسی سطحی، حمل و نقل، ارتباطات و نیروی برق برای محل معدن
    ز) طراحی و احداث کارخانه های سطحی از جمله کلیه تسهیلات خدماتی، پشتیبانی و دفاتر اداری
    ک) احداث کارخانه فرآوری در صورت لزوم و تسهیلات حمل و نقل ماده معدنی
    ل) ایجاد و تامین تسهیلات انتقال باطله و انباشت آن
    م) انتخاب ماشین آلات معدن کاری برای آماده سازی و بهره برداری همراه با آموزش در صورت لزوم
    ن) احداث بازکننده های اصلی دسترسی به ماده معدنی و بازکننده های ثانویه در صورت لزوم
    ص) استخدام و آموزش نیروهای کارگری و تهیه خدمات پشتیبانی با توجه به نیازهای اجتماعی- سیاسی- اقتصادی کارمندان


    ۴- بهره برداری:
    در این مرحله از عمر معدن ماده معدنی به مقادیر کلان از زمین استخراج شده و تاکید عمده بر روی تولید (Production) است. آماده سازی قبل از بهره برداری فقط به میزانی انجام می شود که اطمینان حاصل شود تا وقتی تولید شروع شد، بتواند در طول عمر معدن به طور پیوسته ادامه یابد.

    برای کانسارهای مختلف معمولا روش های مختلفی به کار می رود. برای تقسیم بندی روش های استخراج، دستور العمل ها و روش های متنوعی با تاریخچه طولانی وجود دارد. تقسیم بندی روش های استخراج اصولا یک کار آسان و منطقی نیست و روش ایده آلی هم برای این کار وجود ندارد، به طور کلی مهندسان معدن و طراحان اعتقادی به تقسیم بندی ندارند و عقیده آنها بر این است که یک طراح معدن بایستی بر تمامی روش های استخراج اشراف کامل را داشته باشد تا بتواند با در نظر گرفتن عوامل مختلف بهترین روش را انتخاب کند.

    روش های معدن کاری بر مبنای مشخصات کانسار، محدودیت های ایمنی، فنی و عوامل اقتصادی انتخاب می شود. شرایط زمین شناسی نظیر عمق و شکل کانسار، مقاومت ماده معدنی و سنگ های دیواره نقش اساسی در انتخاب روش معدن کاری دارند. در انتخاب روش، روشی انتخاب می شود که بیشترین انطباق را با مشخصات کانسار داشته باشد و در قالب محدودیت های ایمنی، زیست محیطی، تکنولوژی، اقتصادی و کلیه عوامل وابسطه بیشترین سود را همراه داشته باشد.


    جدول دسته بندی روش های متداول استخراج (هارتمن ۱۹۸۷)
    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

    همان گونه که در جدول مشاهده می کنید، روش های متداول به دو دسته کلی سطحی و زیرزمینی تقسیم می شوند. روش های استخراج زیرزمینی وقتی به کار می روند که عمق کانسار، نسبت باطله برداری یا هر دو از مقادیر مشابه در استخراج سطحی فراتر روند. به طور کلی عوامل موثر در انتخاب روش های سطحی یا زیرزمینی برای استخراج کانسار عبارنتد از: اندازه، شکل و عمق کانسار، شرایط سنگ، بازدهی و ظرفیت ماشین آلات، سرمایه لازم و هزینه های عملیاتی، درصد بازیابی کانسنگ و درآمدها، ایمنی حوادث ناشی از کار و جنبه های زیست محیطی

    اگر هدف حداکثر تولید یا حداقل هزینه باشد، معدن کاری سطحی همیشه در مقایسه با معدن کاری زیرزمینی گزینه برتر خواهد بود؛ همچنین از لحاظ مسایل ایمنی، فنی و اقتصادی معدن کاری سطحی تقریبا همیشه گزینه برنده خواهد بود.
    اکثر معادن مس و آهن در جهان به روش سطحی ولی زغال سنگ، طلا، نیکل، سرب و روی اغلب به روش زیرزمینی استخراج می شوند. اگر کانسار نزدیک به سطح زمین قرار داشته باشد، اولین انتخاب استفاده از روش استخراج معادن سطحی می باشد زیرا معادن سطحی از امکانات بیشتری برخوردار هستند.از مشکلات معادن سطحی این است که با افزایش عمق، بایستی باطله بیشتری را برداشت کرد و در نتیجه با افزایش عمق هزینه های باطله برداری افزایش می یابد.

    هر چند استخراج به روش های سطحی به دلیل قابلیت تولید بالا و هزینه پایین آن، بر استخراج به روش های زیرزمینی ترجیح داده می شوند اما به دلیل تنوع و گوناگونی روش های استخراج زیرزمینی در شرایط بسیار سخت و دور از دسترس، استخراج به سمت روش های زیرزمینی متمایل شده است. البته این واقعیت را نباید نادیده گرفت که از نظر سهم میزان تولید مواد معدنی در جهان، استخراج زیرزمینی نمی تواند با استخراج سطحی رقابت کند زیرا سهم استخراج زیرزمینی %۱۵ و سهم استخراج سطحی ۸۵% می باشد.


    ۵- بازسازی:
    آخرین مرحله از عمر اغلب معادن، بازسازی است. فرآیندی که طی آن معدن بسته و عملیات احیا و تجدید پوشش گیاهی و بازگرداندن ارزش زمین و آب انجام می شود. بهترین زمان برای شروع فرآیند بازسازی یک معدن، پیش از انجام نخستین حفاری هاست. به عبارت دیگر، مهندسان طراح معدن باید معدن را با در نظر گرفتن فرآیند بازسازی، طراحی کنند تا هزینه های کلی معدن کاری به علاوه بازسازی کمینه شود نه فقط هزینه های خود معدن کاری. ایده جدید در صنعت معدن کاری، استفاده دراز مدت و سازگار با محیط زیست از ذخایر است؛ یعنی نیازها و ملزومات زیست محیطی و اقتصادی در حال حاضر به گونه ای برآورد شود که توانایی تولیدات آینده را هم بهبود ببخشد تا نیازهای خودشان را برآورده کنند.

    در طراحی به منظور بازسازی هر نوع ماده معدنی باید مسایل بسیاری را در نظر گرفت. نخستین مساله ایمنی محل معدن است. عملیات برداشتن و انتقال ساختمان های اداری، تجهیزات فرآوری، وسایل حمل و نقل، خدمات عمومی و دیگر سازه های سطحی معمولا باید به پایان برسد، آنگاه شرکت معدنی ملزم است که همه چاه ها، تونل ها و… را که ممکن است خطرات فیزیکی ایجاد کنند، مسدود کرده، دیوارهای بلند در صورت وجود باید تعدیل شود،پرت گاه های و شیب های خطرناک به نحوی درست گردند تا از صدمات و یا مرگ ناشی از ریزش و لغزش ها و… آنها جلوگیری شود.

    دومین مساله اصلی که هنگام بازسازی معدن باید به آن توجه کرد، بازگرداندن و ترمیم سطح زمین، کیفیت آب و مناطق تخلیه باطله هاست تا این که آلودگی دراز مدت آب، فرسایش خاک، تولید گرد و خاک و یا مسایل پوشش گیاهی روی ندهد. بازگرداندن گیاهان طبیعی بخش مهمی از این فرآیند است؛ چرا که گیاهان به پایداری سازه های خاکی و شکل طبیعی منطقه کمک می کنند. ممکن است لازم باشد که توده های سنگ و باطله هایی را که تولید اسید می کنند، با دقت به مکان هایی انتقال داده شوند که بارش باران اثر کمتری بر آنها داشته باشد تا تولید اسید کمینه نشود. همین امر ممکن است در مورد فلزات سنگینی که رودها و آب ها را آلوده می کنند، درست باشد. برنامه ریزی برای مکان های تخلیه ضایعات، حوضچه های باطله و دیگر مناطق آسیب دیده، کمک می کند تا از آلودگی محیط زیست جلوگیری شود، اما برای تکمیل مرحله بازسازی ممکن است عملیات اصلاحی و ترمیم هم لازم باشد تا رضایت آزانس های کنترل کننده هم جلب شود.

    آخرین نگرانی مهندس طراح معدن، کاربری زمین پس از پایان استخراج است. بسیاری از محل های معادن قدیمی به پناه گاهای حیات وحش، مراکز خرید، محل مسابقات گلف، فرودگاه، دریاچه، انبارهای زیرزمینی، موزه، هتل، مناطق تخلیه باطله های جامد و بسیاری مصارف دیگر را که می توانند برای جامعه مفید باشند تبدیل شده اند، با برنامه ریزی معدن برای عمران و آبادانی پس از آن، برنامه ریزان معدن می توانند ارزش زمین های استخراج شده را بالا ببرند و به کاربری آن کمک کنند. بدیهی است که اتمام موفقیت آمیز بازسازی یک معدن، عقیده عموم را نسبت به صنعت معدن کاری بهبود می بخشد و باعث می شود که آزانس های کنترل کننده نسبت به شرکت معدنی، حسن نیت داشته باشند.

تاپیک های مشابه

  1. پاسخ ها: 1
    آخرین ارسال: 2014/6/17, 02:14 AM
  2. مراحل عمر یک مرغ عشق
    توسط SEVDA.14 در تالار تالار عکس
    پاسخ ها: 2
    آخرین ارسال: 2014/2/02, 08:53 AM
  3. مراحل اکتشاف معدن متن کامل
    توسط wwwmohamad در تالار اکتشاف
    پاسخ ها: 1
    آخرین ارسال: 2012/7/26, 01:08 PM
  4. پاسخ ها: 1
    آخرین ارسال: 2011/3/06, 07:04 AM
  5. مشكلات رسوب آسفالتين در مراحل مختلف
    توسط mahdi.adelinasab در تالار مقالات مهندسی نفت
    پاسخ ها: 1
    آخرین ارسال: 2007/4/26, 02:31 PM

عبارت‌های مرتبط

دانلود مقاله کتاب آموزش

برچسب های اين تاپیک

ثبت اين صفحه

ثبت اين صفحه

قوانين ارسال

  • شما نمی‌توانيد تاپيک جديد ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانيد پاسخ ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانید فایل ضمیمه ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانيدنوشته‌های خود را ويرايش كنيد
  •