kimia63' آخرین فعالیت

گم شدن را در خانه تمرین می‌کَردیم تویِ کمد پشتِ لباس‌ها پشت مبل بعدِها در خیابان پیاده روها کافه‌ها و بعد تویِ خودمان ..

ماه تنها شبیه خودش بود و آسمان از سرِ بیکاری داشت صورتش را باد می‌زد دوستت نمی‌داشتم، چه می‌کردم؟ دنیا برای ادامۀ زندگی توجیه...

هر بار که نیاز داشته باشم که به خودم یادآوری کنم که در دنیا، زیبایی و خوبی وجود دارد، به تو فکر خواهم کرد.

وقتی با تو صحبت می‌کنم نبض معنای دیگری پیدا می‌کند.

ای معنی دمیدنِ خورشید در غبار... وقتی که پا به ساحت این خانه می‌نهی حس می‌کنم که بوی تو، بوی شکفتن است... موی تو نیز، وصلت صبح است...

دستانت میراثِ دوهزارساله‌ی شعر است..

پرهیز از نگاه کردن به کسی که شوق دیدنش کلافه ات کرده تردید مبهمت را به یقینی روشن تبدیل میکند: عاشق شده ای ..!

یک روز خودم را خواهم بخشید از آسیبی که به خویش روا داشتم از آسیبی که اجازه دادم دیگران بر من روا دارند و چنان محکم خویش را در آغوش...

می‌خواهم از خودم به شدت مراقبت کنم؛ حداقل به همان شدتی که از آدم‌های دیگر زندگی‌ام مراقبت می‌کنم.

اگر که نگویم دوستت دارم نامم را از یاد خواهم برد اگر که نگویم دوستت دارم شب برای همیشه، در آسمان خانه ی ما خواهد ماند.

در غيابِ تو گفتگو دارم با تو ... در حضورت گفتگو با خويش ...

دست هایِ تو انگار پرچم صُلح اند؛ بر خرابه‌ ی روزهایِ من.

آه‌ها .. بادند و با باد می‌روند ... اشک‌ها .. آب‌اند و به دریا می‌پیوندند ... اما به من بگو ... عشق وقتی فراموش می‌شود .. به کجا...

کودکانه .. دوستم بدار مثلا وقتی مادرت گفت: "این نه" همان جا .. بنشین و برایم گریه کن ..

گفتا اگر از کویِ خود روزی تو را گفتم برو .. گفتم که صد سالِ دگر امروز و فردا می‌کنم ..!