اطلاعيه

Collapse
No announcement yet.

بیماری های دام و طیور

Collapse
X
 
  • فیلتر
  • زمان
  • نمایش
Clear All
new posts

    #31
    آنفلوانزاي مرغي در پرندگان





    آنفلوانزاي مرغي در
    پرندگان
    آنفلوانزاي مرغي
    يك بيماري عفوني پرندگان است كه در اثر نوع آ ويروس آنفلوانزا بروز مي‌كند و در
    سراسر جهان مشاهده شده است. تمام پرندگان در برابر ويروس آنفلوانزاي مرغي آسيب
    پذيرند، اما بسياري از پرندگان وحشي ناقل اين ويروسها هستند بدون آنكه خود علايم
    بيماري را نشان دهند.

    ساير انواع
    پرندگان از جمله پرندگان اهلي در اثر آلودگي به ويروسهاي آنفلوانزاي مرغي به اين
    بيماري مبتلا مي‌شوند. در پرندگان اين ويروسها باعث بروز دو گونه كاملا متفاوت
    بيماري مي‌شوند كه يكي از آنها شايع و خفيف است و ديگري نادر و بسيار مرگبار. علايم
    بيماري نوع خفيف فقط به صورت آشفتگي و به هم ريختگي پرها، كاهش تخم‌گذاري يا علايم
    خفيفي در دستگاه تنفسي ظاهر مي‌شود. شيوع اين بيماري مي‌تواند به حدي جزيي باشد كه
    فقط درصورت آزمايش مرتب، اين ويروس شناسايي مي‌شود.

    اما شكل دوم كه
    شيوع بسيار كمتري دارد ولي بسيار بيماريزا است كاملا مشهود است. اين بيماري اولين
    بار در سال ‪ ۱۸۷۸‬در ايتاليا ديده شد، مشخصه آنفلوانزاي مرغي بيماريزا ظهور
    ناگهاني بيماري شديد ، انتقال سريع و ميزان بالاي مرگ و مير بالا است كه مي‌تواند
    ظرف ‪ ۴۸‬ساعت به ‪ ۱۰۰‬درصد برسد.

    در اين شكل از
    بيماري ويروس نه تنها همانند نوع خفيف آنفلوانزاي مرغي دستگاه تنفسي را مبتلا
    مي‌كند بلكه بافتها و اندامهاي مختلف بدن را نيز مورد تهاجم قرار مي‌دهد. اين
    بيماري به خاطر خونريزي داخلي شديد لقب "ابولا مرغي" گرفته است.

    تمام ‪
    ۱۱‬زيرگروه "اچ آ" ‪ haemagluttinin‬و ‪ ۹‬زير گروه "ان آ" ‪
    neuraminidase‬ويروسهاي آنفلوانزاي پرندگان، مرغابي‌ها را مبتلا مي‌كند. به همين
    خاطر يك منبع عظيم ويروسهاي آنفلوانزا را فراهم مي‌كند كه بطور دايم در بين پرندگان
    درحال انتشار است. در پرندگان وحشي آزمايشهاي مرتب در تشخيص برخي ويروسهاي
    آنفلوانزا مفيد است. بيشتر اين ويروسها بي‌ضررند.

    تا امروز عامل
    تمام موارد شيوع انواع بسيار بيماريزا آنفلوانزاي مرغي، ويروسهاي زيرگروه اچ ‪ ۵‬و
    اچ ‪ ۷‬بوده است. ويروسهاي بيماريزا داراي يك اثر ژنتيكي هستند كه آنها را از ساير
    انواع ويروسهاي آنفلوانزاي پرندگان متمايز مي‌كند و با قدرت آنها ارتباط دارد.

    تمام ويروسهاي
    زيرگروه اچ‪ ۵‬و اچ ‪ ۷‬قدرت بيماريزاي بالايي ندارند، اما بيشتر آنها قابليت كسب
    اين توانايي را دارند. تحقيقات جديد نشان داده است ويروسهاي اچ ‪ ۵‬و اچ ‪ ۷‬كه
    بيماريزايي پاييني دارند مي‌توانند پس از چند دوره كوتاه انتشار در بين پرندگان جهش
    يافته و به ويروسهايي تبديل شوند كه قدرت بيماريزايي بالايي دارند. شواهد ضمني
    بيانگر آن است كه مرغابي‌هاي وحشي انواع ويروسهاي آنفلوانزاي پرندگان را كه
    بيماريزايي پاييني دارند به دسته‌هاي پرندگان منتقل مي‌كنند، اما ويروسهايي را كه
    بيماريزايي زيادي دارند بطور مستقيم انتقال نمي‌دهند. اين نقش به تازگي تغيير يافته
    است دستكم چندگونه مرغابي مهاجر ناقل ويروس بسيار بيماريزا اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬ديده شده
    است كه ويروس را در مسير مهاجرت خود به نقاط ديگري منتقل كرده‌اند.

    جابجايي پرندگان
    زنده ، انسانها (به ويژه زماني كه كفش و لباس آنها آلوده باشد) و خودروهاي آلوده،
    تجهيزات، دان مرغ، و قفس ويروسهاي آنفلوانزاي مرغي را به آساني منتقل مي‌كند.
    ويروسهايي كه بيماريزايي شديدي دارند مي‌توانند تا مدتها در محيط زنده بمانند به
    ويژه زماني كه دماي هوا پايين است. بطور مثال ويروس اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬مي‌تواند دستكم ‪
    ۳۵‬روز در دماي ‪ ۴‬درجه سانتيگراد در فضولات پرندگان زنده بماند. در دماي بسيار
    بالاتر (‪ ۳۷‬درجه سانتيگراد) ويروس اچ ‪ ۵‬ان‪ ۱‬در فضولات پرندگان تا شش روز هم
    زنده مانده است.

    مهمترين اقدام
    براي مهار اين بيماري بسيار بيماريزا نابودي سريع تمام پرندگان آلوده يا در معرض
    آلودگي ، انهدام صحيح لاشه‌ها، قرنطينه و ضدعفوني دقيق مزارع و اجراي اقدامات
    بهداشتي شديد يا امنيت زيستي است.

    محدوديت جابجايي
    پرندگان زنده در داخل كشورها و بين كشورها ديگر اقدام مهم براي كنترل اين بيماري
    است. سازمان دهي كنترل در مورد مزارع بزرگ تجاري كه شمار زيادي از پرندگان در فضاي
    بسته و تحت شرايط بهداشتي كاملا كنترل شده نگهداري مي‌شوند راحتتر است. كنترل اين
    بيماري در شبكه‌هاي پرورش طيور كه پرندگان زيادي در دسته‌هاي كوچك نگهداري مي‌شوند
    و در تمام مناطق روستايي يا اطراف شهرها پراكنده‌اند دشوارتر است.

    درصورتي كه
    انهدام پرندگان كه اولين سد دفاعي براي مهار شيوع اين بيماري است غيرعملي يا ناموفق
    باشد، تلقيح واكسن طيور در يك منطقه پرخطر را مي‌توان به عنوان يك اقدام اضطراري
    تكميلي به كار برد به شرط آنكه واكسن با كيفيت استفاده شود و توصيه‌هاي ارايه شده
    به دقت رعايت شود.

    استفاده از
    واكسن‌هاي حيواني با كيفيت پايين سلامت انسان را نيز به خطر مي‌اندازد چرا كه
    درحالي كه به نظر مي‌رسد حيوان سالم است، اما ويروس را در محيط پخش مي‌كند.

    شيوع اين بيماري
    در پرندگاني كه در حياط خانه‌ها نگهداري مي‌شوند علاوه بر كنترل دشوار آنها انسان
    را نيز در معرض خطر آلودگي قرار مي‌دهد.

    اين پرندگان
    آزادانه همه جا مي‌گردند و اغلب با پرندگان وحشي مي‌آميزند و از يك منبع آب
    مي‌نوشند. اين وضع فرصت فراواني براي قرار گرفتن انسان در معرض اين ويروس فراهم
    مي‌كند به ويژه هنگامي كه پرندگان با سرد شدن وضع هوا در داخل خانه‌ها نگهداري
    مي‌شوند يا به محل بازي يا خواب كودكان مي‌روند. فقر اين مشكل را تشديد مي‌كند. در
    شرايطي كه خانواده نمي‌تواند از دست رفتن يك منبع مهم غذا و درآمد خود را تحمل كند،
    با مشاهده علايم بيماري يا مرگ پرندگان آنها را به مصرف خوراكي مي‌رسانند. ذبح
    كردن، پر كندن، كشتار و آماده كردن گوشت مرغ براي طبخ خطر تماس با ويروس را افزايش
    مي‌دهد.

    علاوه برآن با
    توجه به عادي بودن مرگ پرندگان در حياط خانه‌ها به ويژه در شرايط نامساعد آب و
    هوايي مالكان آنها مرگ يا علايم بيماري را نشانه آنفلوانزاي مرغي تصور نمي‌كنند و
    مقامات بهداشتي را با خبر نمي‌كنند. اين امر علت اينكه شيوع اين بيماري در برخي
    مناطق روستايي تا ماهها شناسايي نمي‌شود را توضيح مي‌دهد.

    عدم جبران خسارت
    مرغداران باعث مي‌شود صاحبان پرندگان آلوده شيوع اين بيماري را گزارش نكنند و به
    هنگام عمليات انهدام، پرندگان خود را پنهان نمايند.

    نقش پرندگان
    مهاجر
    در سال ‪ ۲۰۰۵‬براي اولين بار يك منبع مهم ديگر گسترش ويروس در پرندگان
    شناخته شد، هرچند هنوز به درستي درك نشده است. دانشمندان متقاعد شده‌اند كه دستكم
    برخي پرندگان مهاجر در مسيرهاي طولاني سفر ناقل ويروس بيماريزا اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬هستند و
    اين ويروس را به دسته‌هاي پرندگان در مسير حركت خود منتقل مي‌كنند. اگر نقش جديد
    پرندگان مهاجر از نظر علمي تاييد شود نشانگر آن است كه در رابطه ثابت و ديرينه
    ويروس اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬با منبع طبيعي پرندگان وحشي، تغييري بوجود آمده است.

    از اوسط سال ‪
    ۲۰۰۵‬شواهدي در تاييد اين نقش مشاهده شد و از آن زمان تقويت شده است. مرگ بيش از ‪
    ۶۰۰‬پرنده مهاجر آلوده به ويروس اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬كه در زيستگاه طبيعي درياچه كينقايي در
    چين آغاز شد كاملا غيرعادي و شايد بي‌سابقه باشد. پيش از اين حادثه مرگ پرندگان
    وحشي در اثر ويروسهاي بيماريزاي آنفلوانزاي مرغي نادر بوده است و معمولا در موارد
    مجزا در مسير سفر ديده شده است. مطالعات علمي كه ويروسها را در موارد مختلف شيوع
    اين بيماري در پرندگان مقايسه كرده است نشان مي‌دهد ويروسهاي متعلق به كشورهايي كه
    به تازگي گرفتار اين بيماري شده‌اند و همگي در مسير مهاجرت پرندگان قرار دارند
    تقريبا با ويروسهاي كشف شده در پرندگان مهاجري كه در درياچه كينقايي تلف شدند يكسان
    است. ويروسهاي دو مورد تلفات انساني در تركيه با ويروس درياچه كينقايي نيز تقريبا
    يكسان بود.

    كشورهايي كه
    گرفتار آنفلوانزاي مرغي شده‌اند
    شيوع آنفلوانزاي مرغي شديد كه از اواسط ‪
    ۲۰۰۳‬در جنوب شرق آسيا شروع شد و اكنون به اروپا رسيده است، شديدترين و بزرگترين
    شيوع اين بيماري محسوب مي‌شود. تاكنون ‪ ۹‬كشور آسيايي (جمهوري كره، ويتنام، ژاپن،
    تايلند، كامبوج، جمهوري دمكراتيك لائو، اندونزي، چين و مالزي شيوع اين بيماري را در
    كشور خود گزارش داده‌اند. از اين ميان ژاپن، جمهوري كره، و مالزي شيوع اين بيماري
    را مهار كرده‌اند و درحال حاضر عاري از اين بيماري محسوب مي‌شوند. اما در برخي از
    اين كشورها ويروس بومي شده است.

    در اواخر ژوييه
    ‪ ۲۰۰۵‬اين ويروس از مرزهاي جغرافيايي اوليه خود در آسيا گذشت و پرندگان وحشي و
    اهلي را در روسيه و بخشهاي همجوار قزاقستان مبتلا كرد. تقريبا هم زمان در مغولستان
    اين ويروس در پرندگان وحشي مشاهده شد. در اكتبر ‪ ۲۰۰۵‬گزارشهايي در مورد مشاهده
    اين ويروس در تركيه، روماني و كرواسي منتشر شد. اوايل دسامبر ‪ ۲۰۰۵‬اواكرين اولين
    شيوع اين بيماري را در پرندگان اهلي منتشر كرد. بيشتر موارد شيوع جديدتر اين بيماري
    به سرعت كشف و اعلام شد. گسترش بيشتر اين ويروس از طريق مسيرهاي مهاجرت مرغابي‌هاي
    وحشي پيش بيني شده است. مهاجرت پرندگان پديده‌اي است كه بازهم تكرار مي‌شود.
    كشورهايي كه در مسير مهاجرت پرندگان از آسياي مركزي قرار دارند با خطر دايمي ورود
    اين ويروس به داخل پرندگان اهلي خود روبر هستند.

    پيش از اين شيوع
    آنفلوانزاي مرغي بيماريزا در پرندگان نادر محسوب مي‌شد. بجز مواردي از شيوع اين
    بيماري در اثر ويروس اچ‪ ۵‬ان‪ ، ۱‬از سال ‪ ۱۹۵۹‬تاكنون فقط ‪ ۲۴‬مورد آنفلوانزاي
    مرغي شديد در سراسر جهان به ثبت رسيده است كه از اين تعداد ‪ ۱۴‬مورد در دهه گذشته
    رخ داده است، بيشتر موارد محدوديت جغرافيايي داشته است و در موارد معدودي به يك
    مزرعه يا يك دسته پرندگان منحصر مانده است و فقط يك ويروس در سطح جهاني گسترش يافت.

    در موارد شيوع
    گسترده، اين بيماري خسارتهايي را به بخش كشاورزي وارد كرده است و مهار آن دشوار
    بوده است.

    آنفلوانزاي مرغي
    در انسانها
    تاريخچه و همه گيرشناسي اين بيماري
    ويروسهاي آنفلوانزا معمولا
    خاص گونه‌هاي جانوري هستند يعني ويروسهايي كه يك گونه جانوري را مبتلا
    مي‌كنند(انسانها، برخي پرندگان، خوكها، اسب، و فك) به همان گونه وفادار مي‌مانند و
    به ندرت به ديگر گونه‌هاي جانوري انتقال مي‌يابند. از سال ‪ ۱۹۵۹‬موارد ابتلا
    انساني به ويروس آنفلوانزاي مرغي فقط به ‪ ۱۰‬مورد بالغ مي‌شود. از صدها نوع ويروس
    آ آنفلوانزاي مرغي فقط چهار ويروس انسان را مبتلا كرده است:اچ‪ ۵‬ان‪ ، ۱‬اچ‪ ۷‬ان‪
    ، ۷‬و اچ‪ ۹‬ان‪.(۲‬
    بطور كل ابتلا انسانها به اين ويروسها منجر به علايم خفيف
    مي‌شود كه بيماري شديدي ايجاد نمي‌كند به جز يك مورد استنثايي يعني ويروس اچ‪
    ۵‬ان‪. ۱‬
    از تمام ويروسهاي آنفلوانزا كه در پرندگان يافت مي‌شود ويروس
    اچ‪۵‬ان‪۱‬ به دو دليل بيشترين نگراني را براي سلامت انسان بوجود آورده است: ويروس
    اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬بيشترين شمار مبتلايان و تلفات را در بين انسانها داشته است. اين ويروس
    از مرز بين گونه‌ها گذر كرده و دستكم در سه موقعيت در سالهاي اخير انسان را مبتلا
    كرده است: در سال ‪ ۱۹۹۷‬در هنگ كنگ( ‪ ۱۸‬مورد ابتلا و ‪۶‬ مورد مرگ)، در هنگ كنگ
    در سال ‪ ۲۰۰۳(‬دو مورد ابتلا و يك مورد مرگ) ، و در شيوع اخير كه از دسامبر ‪
    ۲۰۰۳‬شروع شده و اولين بار ژانويه ‪ ۲۰۰۴‬شناسايي شد.

    دومين دليل
    نگران‌كننده براي سلامت انسان كه نگراني بسيار بيشتري را فراهم كرده است اين است كه
    ويروس اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬درصورت فراهم بودن شرايط كافي ويژگيهاي لازم براي آغاز يك
    آنفلوانزاي جهانگير را بدست آورد. اين ويروس درحال حاضر تمامي شرايط لازم براي شروع
    يك بيماري جهانگير را بدست آورده است كه عبارت است از" توانايي گسترش موثر و پايدار
    در بين انسانها.

    درحالي كه ويروس
    اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬در حال حاضر بيشترين نگراني‌ها را ايجاد كرده است نمي‌توان احتمال
    جهانگير شدن ساير ويروسهاي آنفلوانزاي مرغي كه انسان را نيز مبتلا مي‌كنند رد كرد.

    در اولين شيوع
    مستند اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬در بين انسانها كه در سال ‪ ۱۹۹۷‬در هنگ كنگ رخ داد و ‪ ۱۸‬تن به
    اين ويروس مبتلا شدند هم زمان شيوع آنفلوانزاي مرغي شديد ناشي از يك ويروس مشابه
    ديگر در مزارع پرورش مرغ و بازار عرضه طيور زنده نيز مشاهده شد. مطالعات گسترده بر
    روي نمونه‌هاي انساني ثابت كرد تماس مستقيم با پرندگان بيمار علت ابتلا انسانها
    بوده است.

    مطالعاتي كه بر
    روي اعضاي خانواده و تماس‌هاي اجتماعي بيماران ، كاركنان بهداشتي كه مراقبت از اين
    بيماران را به عهده دارند و كساني كه اقدام به جمع آوري و نابودي اين پرندگان
    مي‌كنند شواهد بسيار محدودي از انتقال اين بيماري از شخص به شخص ديگر را نشان داده
    است. به دنبال نابودي پرندگان ابتلا انسانها نيز متوقف شد. در هنگ كنگ سه روز پس از
    نابودي كل جمعيت ‪۱/۵‬ ميليوني پرندگان اين پديده مشاهده شد. برخي از كارشناسان
    براين باورند كه اقدام موثر از بروز يك همه‌گيري جلوگيري كرد.

    تمامي شواهد
    موجود نشان مي‌دهد تماس مستقيم با پرندگان بيمار يا تلف شده علت اصلي ابتلا انسان
    به ويروس اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬است. رفتارهاي پرخطر: ذبح، پر كندن، كشتار و آماده كردن گوشت
    پرندگان آلوده براي مصرف مشخص شده است.

    در موارد معدودي
    تماس با فضولات پرندگان يك منبع آلودگي محسوب مي‌شود اين امر زماني اتفاق مي‌افتد
    كه كودكان در محل‌هايي كه پرندگان آزادانه در آنجا رها شده‌اند به بازي مي‌پردازند.
    شناكردن در آبهايي كه لاشه پرندگان آلوده در آنها انداخته شده يا آلوده به فضولات
    پرندگان مبتلا است ديگر منبع آلودگي انسان محسوب مي‌شود. در برخي موارد محققان
    نتوانسته‌اند يك منبع تماس قابل قبول را شناسايي كنند و برخي عوامل محيطي ناشناخته
    در موارد معدودي منجر به ابتلا انسانها به آنفلوانزاي مرغي شده است. نقش احتمالي
    پرندگاني مانند طوطي يا استفاده از فضولات پرندگان آلوده به عنوان كود در اين زمينه
    مطرح شده است.

    درحال حاضر
    ويروس اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬عمدتا بيماري پرندگان محسوب مي‌شود. وجود مانع بين گونه‌ها مسئله
    مهمي است. ويروسها به راحتي از پرندگان به انسانها منتقل نمي‌شوند. با وجود ابتلا
    دهها ميليون قطعه پرنده در ابعاد جغرافيايي وسيع به مدت بيش از دو سال كمتر از ‪
    ۲۰۰‬مورد ابتلا انساني در آزمايشگاهها تاييد شده است. بنابه دلايل ناشناخته‌اي
    بيشتر موارد در خانواده‌هاي روستايي و پيرامون شهرها رخ داده است كه دسته‌هاي كوچك
    طيور نگهداري مي‌شوند. بازهم بنابه دلايل ناشناخته‌اي موارد بسيار معدودي در
    گروههاي پرخطر مانند كارگران مرغداري‌هاي تجاري، كارگران بازار عرضه پرندگان زنده،
    مسئولان جمع‌آوري و انهدام پرندگان، دامپزشكان، و كاركناب بهداشتي كه بدون تجهيزات
    حفاظتي كافي وظيفه مراقبت از بيماران را به عهده دارند مشاهده شده است.

    نبود اين
    امكانات علت ميزان بالاي ابتلا به اين بيماري در جوانان و كودكاني است كه پيشتر
    سالم بوده‌اند. براي تعريف بهتر شرايط تماس، رفتارها، يا عوامل ژنتيكي يا ايمني
    شناسي كه شانس ابتلا انساني را بالا مي‌برد بايد تحقيقاتي در اين زمينه انجام شود.

    ارزيابي موارد
    احتمالي
    بررسي تمامي موارد تاييد شده اخير در چين، اندونزي، و تركيه، تماس
    مستقيم با پرندگان آلوده را اصلي‌ترين منبع تماس با اين ويروس نشان مي‌دهد.

    به هنگامي
    ارزيابي موارد احتمالي ، هنگامي كه بيماري شبه آنفلوانزا به ويژه همراه با تب و
    علايم دستگاه تنفسي تحتاني مشاهده مي‌شود و سابقه تماس نزديك با پرندگان در
    منطقه‌اي كه شيوع ويروس اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬در آنجا تاييد شده است، پزشك بايد به
    آنفلوانزاي مرغي مشكوك شود. قرار گرفتن در محيطي كه آلوده به فضولات پرندگان آلوده
    است دومين منبع آلودگي انسان محسوب مي‌شود، هر چند كمتر رايج است. تاكنون تمام
    موارد ابتلا انسانها در اثر تماس با پرندگان اهلي بيمار يا تلف شده رخ نداده است.
    تحقيقات انتشار يافته در سال ‪ ۲۰۰۵‬نشان مي‌دهد اردكهاي اهلي مي‌توانند بدون آنكه
    علايم بيماري را نشان دهند ميزان زيادي از اين ويروس خطرناك را از خود دفع كنند.
    سابقه مصرف خوراكي پرندگان در كشورهايي كه گرفتار اين بيماري شده‌اند يك عامل
    خطرآفرين محسوب نمي‌شود مشروط بر آنكه گوشت پرنده كاملا پخته شده باشد و فرد در
    آماده‌سازي گوشت دخالت نداشته باشد. از آنجايي كه انتقال موثر اين ويروس به انسانها
    در هيچ كجا مشاهده نشده است سفر به كشورهايي كه شيوع پراكنده يا مداوم اين بيماري
    گزارش شده است مسافران را در معرض خطر ابتلا به اين بيماري قرار نمي‌دهد مشروط بر
    آنكه فرد به بازارهاي عرضه طيور زنده، مرغداري‌ها يا ديگر محيطهايي كه امكان تماس
    با پرندگان آلوده وجود دارد نرود.

    ويژگيهاي باليني

    در بسياري از مبتلايان بيماري ناشي از ويروس اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬يك دوره باليني تهاجمي
    را به دنبال دارد كه به سرعت تشديد مي‌شود و خطر مرگ در آن بالاست.

    آنفلوانزاي اچ‪
    ۵‬ان‪ ۱‬در انسان همانند بيشتر بيماريهاي نوظهور به خوبي شناخته نشده است.
    يافته‌هاي باليني از مواردي از اين بيماري در سال ‪ ۱۹۹۷‬و شيوع اخير اين بيماري
    تصويري از ويژگيهاي باليني اين بيماري فراهم مي‌كند، با اين حال نكات بيشتري هنوز
    در مورد آن ناشناخته مانده است. اين تصوير با درنظر گرفتن گرايش اين ويروس به جهش
    سريع و غيرقابل پيش بيني مي‌تواند تغيير كند.

    دوره نهفتگي
    آنفلوانزاي مرغي اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬طولاني‌تر از آنفلوانزاي معمولي فصلي است كه حدود ‪
    ۲‬تا ‪ ۳‬روز طول مي‌كشد. داده‌هاي كنوني نشان مي‌دهد دوره نهفتگي اين ويروس از ‪
    ۲‬تا ‪ ۸‬روز و احتمالا تا ‪ ۱۷‬روز متغير است. اما احتمال تماس‌هاي گوناگون با اين
    ويروس تعريف دقيق دوره نهفتگي را دشوار مي‌سازد. سازمان جهاني بهداشت در حال حاضر
    دوره نهفتگي ‪ ۷‬روز را براي تحقيقات ميداني و كنترل تماسهاي بيماران توصيه مي‌كند.

    علايم اوليه
    شامل تب بالا معمولا درجه حرارت بالاتر از ‪ ۳۸‬درجه سانتيگراد و علايم شبه
    آنفلوانزا است. اسهال، استفراغ، دل درد، درد در ناحيه سينه، خونريزي از بيني و
    لثه‌ها نيز در برخي بيماران جزو علايم اوليه گزارش شده است.

    اسهال آبكي بدون
    خون در آنفلوانزاي مرغي اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬بيشتر از
    آنفلوانزاي معمولي فصلي ديده
    مي‌شود. طيف علايم باليني وسيع تر است و تمامي موارد تاييد شده انساني علايم تنفسي
    را نشان نداده‌اند. در دو بيمار در جنوب ويتنام تشخيص باليني آنسفاليت حاد بود و
    هيچ يك از بيماران علايم تنفسي را نشان ندادند. در يك مورد ديگر در تايلند بيمار تب
    و اسهال داشت، اما علايم تنفسي نداشت. هر سه اين بيماران سابقه تماس مستقيم با
    پرندگان آلوده را داشته‌اند.

    يك ويژگي مورد
    مشاهده در بسياري از بيماران بروز علايمي در دستگاه تنفسي تحتاني در شروع بيماري
    است. بسياري از مبتلايان در اولين مراجعه به پزشك علايم بيماري را در دستگاه تنفسي
    تحتاني نشان مي‌دهند. در شواهد كنوني، دشواري در عمل تنفس ‪ ۵‬روز بعد از ظهور
    علايم اوليه ديده مي‌شود.

    ناراحتي تنفسي
    ،خشن شدن صدا ، صداي خش خش به هنگام عمل دم معمولا مشاهده مي‌شود. ترشح بزاق ثابت
    نيست و گاهي حاوي خون است. به تازگي ترشحات تنفسي خون رنگ در تركيه مشاهده شده است.

    تقريبا تمام
    بيماران به ذات الريه مبتلا مي‌شوند. در شيوع اين بيماري در هنگ كنگ در تمام موارد
    شديد بيماري، ذات الريه اوليه ويروسي مشاهده شد كه به درمان با داروهاي پادزيست
    پاسخ نمي‌داد. اطلاعات محدود در شيوع اخير اين بيماري، وجود ذات الريه اوليه ويروسي
    را در اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬بدون شواهد ميكرب شناسي عفونت باكتريايي ثانويه نشان مي‌دهد.
    پزشكان تركيه ذات الريه را يك مشخصه حتمي در موارد شديد گزارش داده‌اند و مثل همه
    جا اين بيماران به درمان با پادزيست‌ها پاسخ نداده‌اند.

    در بيماران
    مبتلا به ويروس اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬تشديد علايم باليني به سرعت رخ مي‌دهد. در تايلند فاصله
    بين شروع بيماري تا بروز ناراحتي حاد تنفسي حدود ‪ ۶‬روز طول كشيد كه از ‪ ۴‬تا ‪
    ۱۳‬روز متغير است. در موارد شديد در تركيه پزشكان ‪ ۳‬تا ‪ ۵‬روز بعد از ظهور علايم
    اوليه، نارسايي تنفسي را مشاهده كردند. يك ويژگي شايع ديگر اين بيماري از كار
    افتادن عملكرد چندين عضو بدن به ويژه كليه و قلب است. ناهنجاريهاي شايع آزمايشگاهي

    شامل لكوپني و لنفوپني (‪، (leukopenia ، lymphopenia‬افزايش سطح آنزيم كبدي ‪
    ، aminotransferases‬و كاهش خفيف تا متوسط پلاكت (‪،(thrombocytopenia‬ و برخي
    موارد انعقاد منتشره داخل عروقي مي‌شود.

    شواهد محدودي
    بيانگر آن است كه برخي داروهاي ضدويروسي به ويژه ‪ oseltamivir(‬با نام تجاري
    تاميفلو) مي‌تواند طول مدت تكثير ويروسها را كاهش و شانس زنده ماندن بيمار را
    افزايش دهد مشروط بر آنكه ظرف ‪ ۴۸‬ساعت بعد از ظهور علايم بيماري مورد استفاده
    قرار گيرد. با اين حال پيش از شيوع اين بيماري در تركيه بيشتر موارد در اواخر دوره
    بيماري تشخيص داده شده و درمان شدند. به اين علت داده‌هاي باليني در مورد اثربخشي
    تاميفلو محدود است. علاوه برآن اين دارو و ساير داروهاي ضد ويروسي براي درمان و
    پيشگيري از آنفلوانزاي فصلي تهيه شده‌اند كه شدت آن كمتر است و مدت تكثير ويروس
    كوتاهتر است. توصيه‌هاي مطرح شده در مورد دوز بهينه و مدت زمان درمان در آنفلوانزاي
    مرغي اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬و نيز در كودكان بايد مورد بازنگري فوري قرار گيرد كه سازمان
    جهاني بهداشت اين امر را به عهده گرفته است.

    در موارد مشكوك،
    تاميفلو بايد به محض شروع علايم بيماري ( تا‪ ۴۸‬ساعت بعد از شروع علايم) مصرف شود
    تا اثربخشي آن به حداكثر برسد. اما با توجه به ميزان بالاي مرگ و مير ويروس اچ‪
    ۵‬ان‪ ۱‬و شواهدي در تكثير طولاني ويروس، تجويز اين دارو بايد براي بيماراني كه در
    مراحل پيشرفته اين بيماري هستند نيز مدنظر قرار گيرد.

    درحال حاضر دوز
    توصيه شده تاميفلو براي درمان آنفلوانزا در اطلاعات اين دارو در پايگاه اينترنتي
    شركت سازنده تاميفلو موجود است. دوز توصيه شده تاميفلو براي درمان آنفلوانزا در
    بزرگسالان و نوجوانان ‪ ۱۳‬سال به بالا ‪ ۱۵۰‬ميلي گرم در روز است كه به صورت دو
    نوبت ‪ ۷۵‬ميلي گرمي در روز تا ‪ ۵‬روز تجويز مي‌شود. در مورد استفاده از اين دارو
    براي كودكان زير يك سال اشاره‌اي نشده است.

    از آنجا كه مدت
    زمان تكثير ويروس در اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬طولاني است، پزشكان بايد مدت درمان را به ‪ ۷‬تا ‪
    ۱۰‬روز در بيماراني كه واكنش باليني نشان نمي‌دهند افزايش دهند. در عفونتهاي شديد
    به اين ويروس پزشكان بايد افزايش دوز روزانه يا طول درمان را مدنظر قرار دهند و در
    نظر داشته باشند كه دوز بالاتر از ‪ ۳۰۰‬ميلي گرم در روز با افزايش عوارض جانبي
    ارتباط دارد. در مورد تمام بيماران بايد بطور مرتب تحت آزمايش قرار گيرند تا
    تغييرات ميزان ويروسها در بدن آنها ارزيابي شود و ميزان دارو و تاثير آن مورد سنجش
    قرار گيرد. نمونه‌گيري فقط بايد طي اقدامات مناسب براي كنترل عفونت انجام شود.

    در موارد شديد
    اچ‪ ۵‬ان‪ ۱‬يا مبتلاياني كه علايم روده و معده‌اي دارند جذب داور مختل مي‌شود كه
    به هنگام درمان بايد به اين نكته توجه شود.

    اولين موارد
    انساني در شيوع اخير اين بيماري
    تاكنون موارد انساني آنفلوانزاي مرغي در شش
    كشور كه بيشتر آنها در آسيا واقع شده‌اند گزارش شده است: كامبوج، چين، اندونزي،
    تايلند، تركيه، و ويتنام. علايم اولين مبتلايان در شيوع اخير اين بيماري در ويتنام
    در دسامبر ‪ ۲۰۰۳‬مشاهده شد، اما تا ‪ ۱۱‬ژانويه ‪ ۲۰۰۴‬ابتلا آنها به اچ‪ ۵‬ان‪۱‬
    تاييد نشد. تايلند اولين مورد آنفلوانزاي مرغي را ‪ ۲۳‬ژانويه ‪ ۲۰۰۴‬گزارش داد و
    اولين مورد در كامبوج ‪ ۲‬فوريه ‪ ۲۰۰۵‬اعلام شد. كشور بعدي اندونزي بود كه ‪
    ۲۱‬ژوييه اولين مورد آنفلوانزاي مرغي را گزارش داد. دو مورد اوليه در چين ‪
    ۱۶‬نوامبر ‪ ۲۰۰۵‬گزارش شد. تاييد اولين موارد آنفلوانزاي مرغي در تركيه ‪ ۵‬ژانويه
    ‪ ۲۰۰۶‬انجام شد. تمام موارد انساني آنفلوانزاي مرغي هم زمان با شيوع ويروس اچ‪
    ۵‬ان‪ ۱‬در پرندگان هم زمان بوده است.

    تاكنون ويتنام
    با بيش از ‪ ۹۰‬مورد بيشترين آمار مبتلايان به اين بيماري را داشته است.

    علاوه برآن بيش
    از نيمي از موارد تاييد شده آزمايشگاهي مرگبار بوده است. آنفلوانزاي مرغي اچ‪ ۵‬ان‪
    ۱‬در انسانها هنوز هم يك بيماري نادر، اما شديد است كه بايد به دقت مورد مطالعه و
    بررسي قرار گيرد به ويژه به خاطر قابليت جهش ويروس و امكان بروز يك همه‌گيري جهاني.

    اين گزارش كه در
    پايگاه اينترنتي سازمان جهاني بهداشت منتشر شده است، توسط شبكه مجازي پزشكان مجرب
    در زمينه درمان آنفلوانزاي مرغي و بيماريهاي تنفسي مورد بررسي قرار گرفته
    است.

    www.ipiran.com

    نظر


      #32
      آنفلوانزای طیور

      نكاتی پیرامون
      بیماری آنفلوانزای طیور


      بیماری آنفلوانزای طیور (Avian Influenza) یكی
      از بیماریهای واگیر دار تنفسی ویروسی طیور است كه دارای قدرت انتشار سریع می
      باشد.عامل آن ، ویروسی متعلق به خانواده اورتومیكسوویروسها (Orthomyxoviridae) می
      باشد و همه انواع آن در طیور ، متعلق به تیپ A ویروس آنفلوانزا است.از آنجائیكه
      ماده ژنتـــیكی (RNA) این ویروس دارای ۸ قطعه جداگــــانه می باشد ، لذا خیلی سریع
      خاصیت پادگنی خود را تغییر می دهد و موجب می گردد تا جوجه یاگله ای كه به تازگی از
      بیماری آنفلوانزا بهبود یافته مجددا به نوع جدیدی از ویروس آنفلوانزا مبتلا
      گردد.


      دو نوع پروتئین اصلی H و N روی سطح این ویروس وجود
      دارد.پروتئین H دارای ۱۶ تحت سروتیپ مختلف و پروتئین N دارای ۹ تحت سروتیپ متفاوت
      می باشد.



      پروتئین H در خاصیت پادگنی و قدرت بیماریزایی ویروس
      آنفلوانزا نقش اصلی را ایفا می كند و چنانچه ویروس آنفلوانزایی متعلق به تحت سروتیپ
      هایی H۵ یا H۷ جدا شود ، لازم است كه هرچه سریع تر به مراجع مربوط گزارش گردد.علت
      این امر تعلق داشتن همه ویروسهای فوق حاد آنفلوانزای طیور به این دو تحت سروتیپ است
      ، هر چند كه ویروس جدا شده بیماریزایی شدیدی نداشته باشد ولی باید در نظر داشت كه
      ویروس آنفلوانزا می تواند خیلی سریع ماهیت پادگنیش را تغییر داده و به صورت فوق حاد
      در آید.ویروس آنفــــــلوانزایی كه تا به امروز در ایران جدا شده متعــــلق به تحت
      سروتیپ N۲ و H۹ بوده و خوشبختانه جزء گروهی از ویروسهای آنفلوانزا است كه قدرت
      بیماریزایی فوق حاد نداشته و به انسان نیز سرایت نمی كند .



      ولی باید توجه داشت كه ویروس آنفلوانزای جدا شده در سال
      ۱۹۹۵ در كشور همسایه ما ، پاكستان به تحت سروتیپ H۷N۳ تعلق دارد كه دارای
      بیماریزایی فوق حاد می باشد.از سوی دیگر در سال ۱۹۹۷ ویروس آنفلوانزای مربوط به تحت
      سروتیپ H۵N۱ مرغی ، از یك پسر بچه ۳ ساله در هنگ كنگ جدا شد كه به دنبال آن جهت
      جلوگیری از وقوع بیماری در انسان ، كلیه طیور صنعتی هنگ كنگ بطور جمعی كشتار
      شدند.



      ویروس آنفلوانزا از انواع ماكیان ، بوقلمون ، بلدرچین ،
      قرقاول شترمرغ ، مینا ، طوطی ، سار ، مرغابی ، غاز و سایر پرندگان آبزی جدا شده است
      ولی در ماكیان و بوقلمون بیشترین خسارت و تلفات را ایجاد می كند.در پرندگان زینتی
      سویه ها یH۳ و H۴ بدفعات بیشتری جدا شده است.



      پرندگان آبزی (همچون اردك ، مرغابی و . . . )بعنوان
      مخـــــــزن این بیماری در طبیعت معرفی شده اند و عقیده بر این است كه مرغابی های
      اهلی نسبت به ابتلا به فرم درمانگاهی فوق حاد آنفلوانزا مقاوم می
      باشند.



      البته این پرنده ها به ویروس آنفلوانزا مبتلا می شوند و
      باعث پخش آن در محیط نیز می گردند.انواعی از پرندگان آبزی ، مانند پرستو دریایی
      نسبت به فرم فوق حاد آنفلوانزا حساس هستند و در اثر ابتلا به آن تلف می
      شوند.



      اشخاص مختلف با تماس با پرنده های مریض ، تجهیزات آلوده
      موجود در مرغداریها ، ماشین های حمل و نقل ، آب و دان آلوده ، پرندگان وحشی ، موش و
      حشرات می توانند به طور مكانیكی ویروس آنفلوانزا را بین مرغداریها منتقل كرده و
      موجب بیماری گـــــردند.حتی شانه تخم مرغ می تواند نقش مهمی در بیماری داشته
      باشد.زیرا وجود ویروس در سطح پوسته تخم پرندگان آلوده نیز به اثبات رسیده است.البته امكان انتقال عمودی یا به عبارتی انتقال
      بیماری از مادر به جوجه برای این بیماری وجود ندارد
      ، چرا كه جنین آلوده ،
      قبل از تولید از بین می رود.



      ویروس به تعداد زیاد از طریق ترشحات چشم و بینی و دستگاه
      گوارش (مدفوع) پرنده بیمار ، در محیط پخش می شود و توسط مواد آلی در محیط حفظ می
      گردد.خوشبختانه ویروس آنفلوانزا جزء ویروسهای نسبتا حساس می باشد و با انواع ضد
      عفونی كننده های حلال چربی ، خنثی میگردد.



      برای ضدعفونی
      كردن می توان ز انواع دترجنت ها (شوینده ها)، فرمالین ، عوامل اكسید كننده ،
      اسیدهای رقیق ، و یونهای آمونیم استفاده كرد
      .



      این ویروس در دمای ۲۲ درجه سانتیگراد به مدت ۴ روز و در صفر
      درجه به مدت ۳۰ روز در محیط مرطوب (آب) زنده می ماند.اصولا ویروس آنفلوانزا نسبت به
      حرارت ، اسیدیته بالا یا پایین ، شرایط محیطی غیر ایزوتونیك و خشكی حساس بوده و به
      سرعت از بین می رود. هنگامیكه مرغداری به ویروس آنفلوانزا آلوده می شود ، پس از حذف
      پرنده ها (بدنبال سیاست حذف گله یا پایان عمر اقتصادی گله) باید چند روز دمای سالن
      ها را افزایش داد.سپس متعاقب شستشوی دیوارها با مواد شوینده ، بستر سالن را جمع
      آوری نمود.در مرحله بعد باید مرغداری توسط هیپوكلریت سدیم یا فرمالین ضدعفونی
      شود.



      ویروس آنفلوانزا
      در شرایط سرد و مرطوب برای مدت طولانی تری در محیط باقی می
      ماند
      .



      بعنوان مثال در فــــصل زمستان بعد از ۱۰۵ روز ویروس عفونت
      زای آنفلـــــوانزا را از بستر آلوده جدا كرده اند.ویروس آنفلوانزا خاصیت عفونت
      زایی خود را در دمای ۴ درجه سانتیگراد تا ۷ روز در داخل مدفوع حفظ می كند.جهت كاهش
      آلودگی بستر و قبل از حمل آن به خارج از مرغداری بهتر است آن را كود كرده (روی هم
      جمع كرده)و با نایلون بپوشانند تا در اثر تخمیر ، دمای آن بالا برود و ویروس غیر
      فعال شود.



      در زمان حضور پرندگان آلوده ، ویروس آنفـــــــلوانزا از آب
      نیز جدا می شود ولی با رفتن پرنده ها ، ویروس نیز در آب از بین می رود. دوره كمون
      بیماری در یك پرنده بین چند ساعت تا ۳ روز و در یك گله تا ۱۴ روز است.دوره كمون به
      میزان آلودگی ویروسی ، راه عفونت ، گونه پرنده مبتلا و قدرت بیماریزایی ویروس بستگی
      دارد.



      عوارض درمانگاهی حاصل از ابتلا به ویروس آنفلوانزا به سویه
      ویروس ، گونه و سن پرنده های مبتلا و وضعیت ایمنی آنها علیه بیماری آنفلوانزا و
      سایر بیماریها مانند كلی باسیلوز ، نیوكاسل ، مایكوپلاسموز و عوامل فیزیكو شیمیایی
      مانند گرد و غبار ، آمونیاك و . . . بستگی دارد.گونه پرنده آنقدر مهم است كه بعنوان
      مثال یك سویه H۵N۸ ویروس آنفلوانزا در بوقلمونها تلفات سنگین می دهد ، در حالیكه در
      اردك بیماری جدی ایجاد نمی كند.



      بطور كلی ویروس آنفلوانزا پرندگان وحشی را بدون عوارض مشخص
      مبتلا می سازد.



      علائم بیماری ممكن است در دستگاه تنفس ، گوارش تناسلی یا
      عصبی مشاده گردد.عوارض بیماری عبارتند از كاهش اشتها ، ضعف ، كاهش سرزندگی ، كاهش
      تولید ، كاهش جوجه در آوری و نطفه داری ، عوارض خفیف تا شدید تنفسی شامل سرفه ،
      عطسه ، خرخر ، افزایش اشك و التهاب ملتحمه چشم ، تورم سینوس ، جمع شدن جوجه ها به
      دور یكدیگر ، ژولیدگی پرها ، خیز (ادم) سروصورت ، تیرگی تاج و ریش همراه وزیكول و
      زخم بر روی آن ، تیرگی پوست نواحی بدون پر بدن ، اسهال ، عوارض عصبی مانند لرزش و
      تكا ن دادن سر .در برخی موارد دوره بیماری خیلی سریع بوده و پرنده ها بدون نشان
      دادن عارضه مشخص تلف می شوند.



      میزان تلفات در فرم فوق حاد بیماری در حدود ۱۰۰ درصد و در
      فرم حاد آن در حدود ۳۰ الی ۴۰ درصد می باشد ولی در اشكال خفیف تلفات مشاهده نمی
      گردد.در واگیریهای آنفلوانزا در كشورهای كره و چین به سویه H۹ (مشابه سویه كشور ما
      )، میزان مرگ و میر در مرغداری حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد ، ولی میزان تلفات در شرایط
      آزمایشگاهی كمتر از مرغداری بوده است.از این رو احتمال وجود سایر عفونتهای ثانویه
      كه موجب افزایش تلفات می شود مطرح می گردد.



      عوارض كالبد گشایی در موارد خفیف بیماری شامل ترشحات
      كاتارال و فیبرینی و یا چركی در سینوس ها و نای می باشد.گاهی ممكن است ادم و ترشحات
      سروزی و حتی لخته های چرك پنیری در سینوس ها و نای نیز مشاهده گردد.همچنین امكان
      دارد كیسه های هوایی ضخیم شده و ترشحات چركی پنیری یا فیبرینی در آنها مشاهده
      شود.گاهی پریتونیت فیبرینی یا كاتارال وا تخم شكستگی مشاهده می گردد.معمولا در
      مرغهای بالغ در حال تولید ، ترشحات اكسودایی در مجرای تخم همراه با پارگی
      فولیكولهای تخمدان به وقوع می پیوندد.در موارد عفونت با ویروسهای دارای حدت زیاد ،
      ممكن است به علت مرگ سریع پرنده بر روی لاشه جراحات خاصی مشاهده نشود.در عین حال
      اغلب موارد عوارضی چون پرخونی ، خونریزی و ترشحات ترانسودایی داخل نای دیده می
      شود.تورم و ادم سر ، صورت و ، سینوس ها ، تیرگی ، پرخونی و گاهی خونریزی روی تاج و
      ریش ، پرخونی روی ساق پا ، نقاط نكروز و خونریزی روی كبد ، طحال ، كلیه ها ، ریه و
      سطوح سروزی نیز از جراحات قابل مشاهده است


      برای تشخیص بیماری در مواردی
      كه سویه های فوق حاد ویروس آنفلوانزا مطرح هستند ، ابتدا باید به میزان واگیری و
      تلفات جوجه ها و عوارضی كالبد گشایی آنها توجه نمود و سپس جهت تایید تشخیص از
      آزمایشگاه كمك گرفت.



      طی ۷ الی ۱۰ روز بعد از عفونت ، پادتن های ضد ویروس
      آنفلوانزا را می توان در خون پرنده ها شناسایی كرد.



      در تشخیص
      سرولوژیك بیماری آنفلوانزا آنچه حائز اهمیت می باشد این است كه خونگیری اول در زمان
      شروع بیماری و خونگیری بعدی ۱۴ تا ۲۸ روز بعد از آن انجام شود تا بتوان با مقایسه
      نتایج آنها به تشخیص قطعی رسید
      .



      چنانچه بین دو
      آزمایش متوالی عیار پادتن ضد آنفلوانزا ۴ برابر شده باشد ، عفونت با ویروس آنفوانزا
      تایید می شود
      .



      موثرترین و ساده ترین روش آزمایشگاهی برای تشخیص پادتن
      ضدویروس آنفلوانزا استفاده از آزمایش AGP (آزمایش رسوبی در ژل)می باشد.از چند روز
      بعد از عفونت تا ۳ ماه پس از آن آزمایش AGP برای آنفلوانزا مثبت می ماند.البته باید
      توجه داشت برای پرندگان آبزی آزمایش AGP توصیه نمی شود.



      هنگامیكه سویه ویروس آنفلوانزای یك منطقه جغرافیایی مشخص شد
      بهترین آزمایش سرولوژی برای تشخیص بیماری آنفلوانزا استفاده از HI
      است.



      البته آزمایشهای دیگری مانند الایزا یا ایمینوپراكسیداز یا
      ایمینوفلورسانس نیز برای تشخیص بیماری آنفلوانزا وجود دارد.جهت جستجوی پادگن ویروس
      از كشت جنین تخم مرغ یا PCR نیز استفاده می شود. نكته مهم این است كه همواره عوارض
      واضح درمانگاهی یا كالبدگشایی برای تشخیص بیماری آنفلوانزا وجود ندارد و در این
      موارد استفاده از آزمایشات سرمی اهمیت بیشتری پیدا می كند.برای تعیین آلودگی یك گله
      ، ۱۵ تا ۲۰ نمونه خون جهت آزمایش HI یا AGP كافی می باشد.جهت جستجوی ویروس در
      پرندگان مبتلا می توان از ترشحات نای ، ریه ، كیسه های هوایی ، سینوس ها ، دستگاه
      گوارش (شامل روده ، سكوم ، تونسیل ها و مدفوع) و در مرحله درمانگاهی بیماری از كبد
      ، طحال ، مغز یا خون نمونه برداری كرد. برای پیشگیری و كنترل بیماری باید از برخورد
      پرنده های و حشی – خصوصا پرندگان آبزی كه به تناوب ویروس را در مدفوعشان دفع می
      كنند – با پرنده های پرورشی جلوگیری نمود.



      بدیهی است كه رعایت شرایط قرنطینه مرغداری باید بطور كامل
      رعایت شود. برخی از كشور ها قوانین خاصی از جمله ممانعت از ورود پرندگان و فرآورده
      های طیور از كشورهای آلوده به ویروس آنفلوانزا وضع نموده اند و تا زمانیكه این
      كشورها از آنفلوانزا عاری نشده اند و جلوی ورود پرنده از سایر كشورهای آلوده را نیز
      نگیرند ، شامل این تحریم می مانند. مهم ترین راه مبارزه با آنفلوانزا بكاربردن
      مدیریت صحیح و تصمیم گیری مناسب می باشد.در صورتیكه اولین مورد مثبت بیماری مشاهده
      گردد و بیماری در مناطق وسیعی انتشار نیافته باشد ، بهترین راه مبارزه كشتار جمعی
      طیور در محل مرغداری و دفن آنها است.باید توجه داشت انتقال پرندگان آلوده ، به نقطه
      دیگر جهت كشتار (به عبارتی دیگر كشتارگاه) به هیچ وجه صحیح نمی باشد و آلودگی را در
      منطقه پخش می كند.بعد از حذف مرغها باید كلیه لوازم و تجهیزات سالن ها و دیوارها را
      با مواد پاك كننده (دترجنت) شستشو داد.در مرحله بعد ضدعفونی كامل مرغداری و خالی
      نگهداشتن آن بمدت ۳ الی ۴ هفته الزامی می باشد.در طی این مدت باید شرایط قرنطینه در
      اطراف مرغداری و رفت و آمد به داخل آن رعایت شود.می توان جهت اطمینان از پاك شدن
      مرغداری ، چند جوجه حساس (SPF) را بداخل سالن رها نمود و پس از گذشت ۳ تا ۴ هفته
      چنانچه آنها از نظر سرمی و دفع ویروس منفی بودند ، از پاك بودن مرغداری اطمینان
      حاصل كرد. در صورتیكه سیاست واكسیناسیون وجود داشته باشد و واكسن از سویه
      آنفلوانزای موجود در منطقه تهیه شده باشد ، باید برای دوره پرورش بعدی جوجه ها ،
      آنها را واكسینه كرد.در برخی از واگیریهای آنفلوانزا در جهان ، واكسن كشته تهیه
      گردیده و با موفقیت استفاده شده است.به هیچ وجه استفاده از واكسن زنده یا آلوده
      كردن كنترل شده جوجه ها با ویروس بیماریزای آنفلوانزا در سنین دارای حساسیت كمتر
      (دوران پرورش گله مادر یا تخمگذار) توصیه نمی شود.علت اصلی این محدودیت ، امكان
      بوجود آمدن سویه های جدید آنفلوانزا از ویروس زنده آن می باشد.



      همچنین در اغلب موارد بیماریزایی ویروس آنفلوانزا در
      آزمایشگاه كمتر از شرایط مرغداری می باشد و نمی توان از تخفیف حدت یافتن واكسن زنده
      اطمینان داشت و نیز احتمال انتقال به سایر طیور غیر واكسینه یا سایر حیوانات و
      انسان و بروز بیماری در آنها نیز وجود دارد.از آنجائیكه به هنگام واگیری با سویه
      های فوق حاد آنفلوانزا هدف ریشه كنی بیماری می باشد ، استفاده از واكسن توصیه نمی
      شود.زیرا با مصرف واكسن میزان تلفات و خسارات ناشی از بیماری آنفلوانزا كاهش می
      یابد ولی پرنده های ایمن شده در هنگام آلودگی با ویروس بیماریزای آنفلوانزا ، دچار
      عفونت شده و بدون بروز عوارض درمانگاهی ، ویروس بیماریزا را در محیط پخش می
      كنند.واكسیناسیون با واكسن كشته موجب كاهش شدت بیماری و قدرت انتشار ویروس در گله
      می گردد ولی در عین حال در گله واكسینه نمی توان ویروس بیماریزا را از میان پرندگان
      حذف نمود. ساختن واكسن روغنی مستلزم صرف هزینه زیاد بوده و در صورتیكه سویه ویروس
      آنفلوانزا دچار تغییرات پادگنی شود ، باید بلافاصله واكسن كشته جدید تولید شود.

      برای درمان یا به عبارتی پیشگیری از سرایت بیماری به جوجه
      های غیر مبتلا و كاهش ضایعات در جوجه های مبتلا ، داروهای انسانی ضدآنفلوانزا وجود
      دارد.از این داروها بطور تجربی در گله های پرورشی بوقلمون ، بلدرچین و مرغ استفاده
      شده و نتایج خوبی مشاهده گردیده است.اثرات این داروها شامل كاهش تلفات و میزان
      واگیری می باشد.اما باید توجه داشت كه دو نكته مهم مصرف این داروها در طیور را
      محدود می كند.در درجه اول گزارشاتی مبنی بر بوجود آمدن سویه های جدید ویروس
      آنفلوانزا كه به داروهای یاد شده مقاوم می باشند و به عنوان خطر جدی در كنترل
      آنفلوانزا مطرح است.در درجه بعد مدت زمانی است كه دارو در محصولات غذایی حاصل از
      طیور باقی می ماند.البته در جوجه های گوشتی بعد از گذشت ۲۴ ساعت از قطع مصرف دارو
      می توان گوشت پرنده را به مصرف انسان رسانید ، ولی در ارتباط با تخم مرغ وضع فوق می
      كند و تا ۳ روز بعد از درمان با دارو ، بقایای آن در تخم مرغ وجود خواهد داشت ، لذا
      مصرف خوراكی تخم مرغ برای انسان ممنوع می باشد.در هر حال تا به امروز اجازه به مصرف
      این داروها در طیور صادر نشده و به نظر می رسد كه عملی ترین راه مبارزه با این
      بیماری در شرایط فعلی مملكت ، استفاده از واكسن كشته ضمن رعایت موازین بهداشتی و
      قرنطینه می باشد.

      نظر


        #33
        با سلام خدمت دوستان عزيز. علت80% تلف شدن گوساله هاي تازه متولد شده مبتلا شدن به بيماري اسهال است. لطفا دارويي معرفي كنيد كه بعد از متولد شدن نوزاد و استفاده آن ،حيوان دچار اسهال نشود. ممنون
        هيچ آرزويي در وجود انسان شكل نمي گيرد

        مگر آنكه

        توان برآورده كردن آن را داشته باشد

        نظر


          #34
          سلام دوست عزیز
          دو هفته پیش مرغهای ما که 19 جوجه نیم مرغ و 4 مرغ و یک خروس بودند دچار یک بیماری شدند که باعث مرگ تمام جوجه ها شد چون عفونت گلوی آنها را پر کرده بود و وقتی با تجویز پزشک گردهایی را تو آب حل کردیم و به آنها خورانیدیم از گلوی برخی از اونا آب هم پایین نمی رفت.مرغهای بزرگ هم به این بیماری مبتلا شده اند ولی تا الان مقاومت کردند.با این وجود سه روزی هست که صدای خروس نیز به شدت به زوال رفته و احساس می کنم که این بیماری همه آنها را داره به تدریج از پا درمیاره.لطفا راهنمایی کنید.

          نظر


            #35
            سلام. دوستان کسی کلاس خوب جیره نویسی برای دستگاه پرس پلت ساز (دستگاه پلت) میشناسه، لطفا معرفی کنه؟
            Who knows when stronger demons appear
            Become faster in your approach to strenght
            The bloody war of life never cares about persons

            نظر


              #36
              دوستان عزیز

              لطفا مقالاتی درباره اثر دان تولید دستگاه پلت یا خوراک پرس پلت بر کاهش یا افزایش بیماری ها هم قرار بدین؟
              Who knows when stronger demons appear
              Become faster in your approach to strenght
              The bloody war of life never cares about persons

              نظر

              Working...
              X