اطلاعيه

Collapse
No announcement yet.

بازکردن معدن - Mine Opening

Collapse
X
 
  • فیلتر
  • زمان
  • نمایش
Clear All
new posts

    بازکردن معدن - Mine Opening

    پس از اتمام کارهای اکتشافی و تعیین ذخیره یک کانسار، برای استخراج بایستی به ماده معدنی دسترسی پیدا کرد. برای دسترسی به ماده معدنی فضاهای برای استخراج ماده معدنی در کانسار ایجاد می شود که به مجموعه آنها آماده سازی یا تجهیز معدن اطلاق می شود. اولین مرحله از آماده سازی بازکردن معدن (Opening mine) است. به طور کلی، باز کردن معدن، یعنی: ایجاد ارتباط بین سطح زمین و توده کانسار با حفاری های سطحی و زیرزمینی. روش های باز کردن معادن بسیار متفاوت است و بستگی به شکل، نوع و عمق کانسار دارد. باز کردن معادنی که استخراج روباز آنها از نظر اقتصادی مقرون به صرفه است، با کنار زدن طبقه های سطح زمین و یا گود برداری، امکان پذیر است و برای باز کردن معادن زیرزمینی با توجه به شکل و عمق کانسار می توان از تونل، چاه قائم یا مایل و حفریات دیگر استفاده کرد.

    باز کردن معادن روباز
    چون معادن روباز در روی سطح زمین و یا نزدیکی آن قرار دارند، باز کردن آنها با برداشت لایه های سطحی روی ماده معدنی امکان پذیر است. گاهی بعضی کانسارها حتی نیاز به برداشتن مواد پوشاننده یا باطله برداری هم ندارند و کاملا در سطح قرار گرفته اند؛ اما در این صورت نیز برای باز کردن معدن باید نکاتی رعایت شود. ابتدایی ترین کار برای باز کردن یک معدن روباز ایجاد راه برای دسترسی به توده ماده معدنی است. انتخاب محل راه نیاز به مطالعه دقیق درباره توپوگرافی منطقه دارد. مسیر جاده از روی نقشه توپوگرافی تعیین می شود و این جاده بایستی در جایی زده شود که به محل انباشت ماده معدنی نزدیک تر باشد. پس از احداث جاده عملیات باطله برداری و کنار زدن طبقات سطحی (روباره) از روی کانسار انجام می شود. باطله برداری می تواند با انفجار در سنگ های سخت و با استفاده از ماشین آلات مختلف از قبیل بولدوز، لودر و… انجام شود.

    Mine-Opening-01.jpg
    برای استخراج ماده معدنی نیز با توجه به طراحی انجام شده و یا برداشت بخشی از طبقات پوششی و یا خود ماده معدنی ، راه ورودی به معدن احداث شده و پیش روی صورت می گیرد. همزمان با پیشروی به عمق، عملیات باز کردن و آماده سازی نیز انجام می گیرد؛ اصولا استخراج معادن روباز به شکل پلکانی است.

    Mine-Opening-02.jpg

    #2
    نحوه پیشروی و برداشت پله ها، نیاز به یک طراحی دقیق داشته، و به علت آنکه طراحی آن بسیار وقت گیر است، امروزه به کمک کامپیوتر و برنامه نرم افزاری که قبلا در مباحق قبلی معرفی شده اند انجام می گیرد.
    بعضی از مواد معدنی در ارتفاعات بیشتری از سطح زمین قرار گرفته اند. برای نمونه سنگ های ساختمانی تزیینی و نما هستند که عمدتا در تپه هایی قرار گرفته و دستیابی به آنها نیز، آسان است. برای باز کردن و آماده سازی این نوع معادن، ایجاد راه دسترسی در مرحله اول ضروری است، چون ارتفاع بسیار است، راه دسترسی به صورت طبقاتی همانند جاده های کوهستانی ایجاد مشود؛ قسمتی از جاده که دو طبقه را به هم متصل می کند به صورت قوسی است و رمپ (Ramp) نام دارد. این شکل از راه در معادن روباز نیز همزمان با پیشروی ایجاد می شود. طراحی رمپ به شرایط مختلفی از جمله مقاومت کف جاده، شرایط آب و هوایی، شکل ماده معدنی، سیستم حمل و نقل و… بستگی دارد.

    Mine-Opening-03 (1).jpg
    شکل نمونه ای از مدل های استخراجی به روش کامپیوتری


    پس از ایجاد راه دسترسی، عملیات باطله برداری استخراج ماده معدنی از بالاترین نقطه انجام می شود. در این حالت پله های استخراجی عکس حالت قبل را دارند. این روش استخراج کواری نام دارد.
    لازم به ذکر است که همواره طراحی معادن روباز از پایین به بالا صورت می گیرد؛ اما استخراج آنها از بالا به پایین است. همچنین عملیات آماده سازی در معادن روباز همزمان با بهره برداری و ایجاد پله های استخراجی می باشد.
    نزدیک ۹۰% معادن سطحی به روش بالا باز می گردند، بقیه روش ها محدود به آماده کردن جاده تا محل ماده معدنی و در بعضی موارد ایجاد فقط یک سطح آزاد دسترسی می شود و موارد دیگری را شامل می شود و کلیه مراحل بعدی جزو آماده سازی و استخراج می باش. که در مطالب بعدی به صورت کامل در مورد هر روش تشریح می گردد.


    باز کردن معادن زیرزمینی
    باز کردن معادن زیرزمینی به دلیل موقعیت ویژه آنها در مقایسه با معادن روباز بسیار مشکل تر است. برای آنکه بتوان مناسب ترین محل را برای باز کردن معدن انتخاب کرد. بایستی اطلاعات دقیقی از شکل و روش قرارگیری کانسار در زیر زمین در دست باشد. با توجه به ویژگی های خاص معادن زیرزمینی، لز جمله تهویه هوا برای کارکنان، ایمنی حرکت در فضاهای زیرزمینی و حمل و نقل مناسب مواد، باز کردن این معادن از طریق دو مجرا ضروری است. بر حسب موقعیت و شرایط کانسار، بازکنندهای اصلی معادن زیرزمینی با تونل، چاه شیبدار، چاه قائم و رمپ صورت می گیرد که به شرح آنها می پردازیم.

    Mine-Opening-04.jpg

    نظر


      #3
      ۱- بازکردن توسط تونل
      باز کردن کانسارهای لایه ای و رگه ای، هنگامی که کانسار در منطقه کوهستانی و تپه ای قرار گرفته است، با تونل صورت می گیرد و این کانسارها اغلب دارای رخنمون می باشند.با توجه به شرایط موجود و موقعیت کانسار، تونل بازکننده را می توان عمود بر لایه، دنباله لایه و یا با زاویه مشخص نسبت به امتداد لایه حفر کرد. اگر شرایط اجازه دهد، میتوان معدن را به چند طبقه تقسیم کرد و برای هر طبقه تونل بازکننده ایجاد نمود.

      Mine-Opening-05.jpg

      برای باز کردن معادن زیرزمینی حداقل دو مجرا لازم است؛ در مواردی که کانسار با تونل باز می شود، این کار با حفر دو تونل در دو ارتفاع مختلف انجام می گیرد. یکی از این تونل ها، تونل اصلی است که اصولا عمل باربری و خدمات رسانی به معدن در آن انجام می گیرد. یکی از مهمترین مسئله ها در کارهای معدنی، شرایط اقتصادی و هزینه های مصرفی است. بنابرین، محل حفر تونل بایستی در نقطه ای صورت گیرد که کمترین میزان حفاری و میزان احداث راه را دربر داشته باشد. به علت این که در نزدیکی تونل بایستی تاسیسات و ساختمان هایی به منظورهای مختلف احداث شود، محل تونل باید در منطقه ای باشد که بتوان به راحتی و با صرف حداقل هزینه، محوطه مربوط به آن را ایجاد کرد.
      مهمترین پارامترهای که در مورد تونل می توان مدنظر قرار داد عبارتند از:
      انتخاب محل- شیب – شکل مقطع- اندازه سطح-روش حفر- نگهداری

      Mine-Opening-06.jpg
      انتخاب محل حفر
      ۱- از نظر اقتصادی بایستی کوتاه ترین فاصله را با راهروهای آماده سازی داشته باشد
      ۲- زمین شناسی منطقه بایستی مورد توجه قرار گیرد
      ۳- نقطه شروع بایستی تا حد امکان پایین انتخاب شود تا ماده معدنی بیشتری را استخراج کرد
      ۴- محوطه کافی برای احداث ساختمانها و تاسیسات
      ۵- دهانه تونل بالاتر از آخرین حد سیلابها باشد.

      * شیب تونل ها به واسطه خروج آب و واگن های پر تحت نیروی وزن ۳ تا ۵ در هزار انتخاب می شود.

      عوامل موثر بر شکل مقطع
      – خواص فیزیکی و مکانیکی سنگ های ناحیه
      – تنش های برجا
      – جهت تنش های برجا
      – مدت زمان بهره برداری از تونل
      – نوع نگهداری

      شکل مقطع تونل به صورت مربع، مستطیل، ذوزنقه، دایره، و قوسی و …


      مزایای تونل های افقی نسبت به چاه
      معایب تونل های افقی نسبت به چاه
      – کمتر بودن هزینه حفر (یک چهارم چاه)
      – تجهیزات و خدمات ساده تر از چاه
      – سرعت حفر زیادتر
      – افقی بودن مسیر حمل و نقل
      – باربری پیوسته
      – آبکشی تحت نیروی ثقل
      – طول تونل برای رسیدن به ماده معدنی زیادتر است– قابل استفاده در مناطق کوهستانی– هزینه نگهداری زیاد– برای دسترسی به کانسارهای عمیق باید از روش های دیگر استفاده کرد

      نظر


        #4
        ۲- بازکردن توسط چاه قائم
        اگر تمام یا قسمتی از کانسار در عمق زیادی از سطح زمین قرار گرفته باشد و امکان باز کردن آن با تونل وجود نداشته باشد، باز کردن آن با چاه انجام می شود. در بسیاری از موارد به علت آنکه چاه، نمی تواند تنها راه دسترسی به ماده معدنی باشد، از تونل نیز در کنار چاه استفاده می شود.

        Mine-Opening-07.jpg

        موارد استفاده از چاه قائم
        + برای کانسارهای بزرگ
        + عمیق
        + شرایط طبیعی متوسط تا ضعیف
        + میزان تولید بالا


        تقریبا در تمامی موارد، لایه های پرشیب و در بیشتر موارد لایه های هم شیب تا شیب متوسط با چاه قائم باز می شوند. انتخاب محل چاه برای باز کردن بسیار مهم است. در هر معدن حداقل دو چاه مورد نیاز است؛ چرا؟
        + یکی برای ورود هوای تازه و دیگری برای خروج هوای کثیف
        + برای بالا بردن اطمینان کار (برای فرار)
        با توسعه معدن و افزایش نیاز به هوای تازه و افزایش طول مسیر باربری ممکن است تعداد چاها بیش از دو تا نیز باشد


        نام گذاری چاه
        – نام گذاری بر اساس وظیفه اصلی چاه: چاه تهویه, چاه آبکشی, چاه نفر رو و …
        – نام گذاری بر اساس موقعیت نسبت به کانسار: چاه مرکزی, چاه کناری و …


        مهمترین عوامل موثر در انتخاب محل چاه:
        ۱- اصل تعادل ممان ذخایر
        – چاه قائم باید در محلی حفر شود که هزینه حمل مواد از کارگاهها به چاه و از چاه به بیرون حداقل میزان ممکن باشد
        – چاه را باید در مرکز ثقل کانسار حفر کرد
        – چاه قائم را باید در محلی حفر کرد که جمع جبری ممان (گشتاور) ذخیره نسبت به محور چاه صفر باشد
        در نتیجه: براساس این اصل محل چاه بایستی نزدیکتر به محل ذخایر بزرگتر انتخاب گردد, البته در صورتی که مشکل نشست زمین وجود نداشته باشد

        ۲- رعایت حریم چاه
        حریم چاه یک محدوده مشخص به شکل مخروط است که راس آن در سطح و قائده آن در عمق واقع است و داخل این حریم برای حفظ ایمنی چاه عمل استخراج و حفاری انجام نمی گیرد یا به عبارت دیگر مقدار ماده معدنی یا باطله که به عنوان حریم حفاظتی چاه و تاسیسات سر چاه جایگزاری می شود حریم چاه می نامند.
        Mine-Opening-08.jpg

        نظر


          #5
          حریم چاه مخروطی فرض می شود که زاویه مخروط به جنس سنگ بستگی دارد. در سنگ های سخت زاویه این مخروط بیشتر است نسبت به سنگ های نرم است و هر چقدر چاه عمیق تر باشد حریم چاه بیشتر خواهد بود.

          Mine-Opening-09.jpg

          چاه بازکننده در نقطه ای حفر می گردد که کانسار از دو طرف چاه به یک اندازه گسترده شده باشد. سسعی می شود تا حد امکان هر دو چاه باز کننده که یکی از آنها چاه اصلی نامیده می شود، در نزدیکی هم قرار گیرند. (چاه اصلی برای بارگیری مواد معدنی مورد استفاده قرار می گیرد.) تعداد چاه های بازکننده بستگی به ابعاد کانسار و بزرگی آن دارد. هرچه وسعت کانسار بیشتر باشد، چاه های بیشتری برای باز کردن لازم است. معمولا بهتر است چاه در کمر پایین ماده معدنی ایجاد شود. تا تحت تاثیر نشست ها و حرکات معدن کاری قرار نگیرد، این کار در کانسارهای پرشیب ضروری است. یکی از علت های آن واقع شدن ماده معدنی خارج از حریم چاه است، در این شرایط احتیاجی به باقی گذاردن ماده معدنی برای حفظ پاه نخواهد بود. علت دیگر آن امکان روباز استخراج کردن بخش فوقانی کانسار است.
          Mine-Opening-10.jpg

          نظر


            #6
            اما در کانسار های کم شیب تا میان شیب و یا افقی چاه بازکننده را میتوان طوری قرار داد که مقداری از آن در کمربالا و مقداری از آن در کمر پایین واقع شود. برای آماده سازی و استخراج، از تونل های عمود بر لایه استفاده می شود. در این موقعیت مقدار کمی از ماده معدنی در حریم چاه باقی می ماند و استخراج نمی شوند؛ اما در عوض میزان حفاری برای دسترسی به کانسار کمتر بوده و عمل استخراج سریع تر انجام می گیرد.

            Mine-Opening-11.jpg

            عضی از کانسارهای رگه ای هرچه به سمت عمق پیش رفت می کنند، شیب بیشتری پیدا می کنند. در این گونه موارد، برای ادامه عملیات استخراج و برای اجتناب از حفاری های بیش از حد یک چاه دیگر در نقطه مناسب برای باز کردن معدن حفر می کنند.

            Mine-Opening-12.jpg

            نظر


              #7
              حفر چاه باید در خارج محدوده نشست ناشی از معدن کاری قرار گیرد.اگر کانسار دارای حالت طاقدیس و یا ناودیس باشد به دلیل کاهش فشار و ضایعات کمتر ماده معدنی، چاه در طاقدیس ایجاد می شود.


              موارد موثر بر محل چاه
              به دلایل زیر بایستی در کانسارهایی که به شکل تاقدیس یا ناودیس هستند چاه در راس تاقدیس و ناودیس حفاری شود
              حفر چاه در محدوده تاقدیس
              o فشارها در جهت خارج تاقدیس
              o جابجایی در جهت خارج تاقدیس
              حفر چاه در محدوده ناودیس
              o فشارها در جهت داخل ناودیس
              o جابجایی در جهت داخل ناودیس
              در نتیجه در تمامی موارد ذکر شده سیستم نگهداری آسیب می بیند. و توجه داشته باشید که حریم چاه حفر شده در راس تاقدیس کمتر از ناودیس می باشد

              Mine-Opening-13.jpg

              Mine-Opening-14.jpg

              نظر


                #8
                شکل مقطع چاه
                شکل مقطع چاه دایره، مستطیل، مربع، ذوزنقه، بیضی، هشت ضلعی است. ولی بیشتر از مقاطع دایره و مستطیل و مربع استفاده می شود.
                سطوح مستطیلی، سهولت نگهداری آن با چوب از امتیازات آن است
                سطح مفید قابل استفاده در مقاطع مربعی بیشتر از مقاطع دایره ای است. اگر شعاع دایره را R بنامیم این سطح تقریباً۳۰% است:

                Capture.jpg

                Mine-Opening-15.jpg

                – مزایای سطوح دایره ای نسبت به مستطیلی:
                + پخش یکنواخت فشار اطراف چاه دایره ای
                + کاهش هزینه آتشکاری مقطع دایره ای نسبت به مستطیلی
                + مقاومت کمتر در مقابل عبور هوا
                + مقاومت بیشتر وسایل نگهداری اطراف چاه
                + نسبت محیط به سطح کمتر، در نتیجه هزینه نگهداری کمتری نیاز دارد
                + در زمین های سست و آبدار مقطع دایره ای مناسب تر است. در مواردی که سنگ پایدار است (معادن فلزی) مقطع چهارگوش مناسب است


                – عوامل موثر بر تعیین سطح مقطع چاه:
                ۱- اندازه تجهیزات بالابر و تعداد آنها
                ۲- فاصله بین قفس یا اسکیپ با پوشش
                ۳- فاصله ۲۰۰ میلیمتر بین دو قفس یا اسکیپ یا قفس با اسکیپ
                ۴- سطح لازم برای تجهیزات نصب شده در چاه از قبیل لوله های مختلف آب، هوا و کابل های مختلف
                ۵-فضای لازم برای نصب نردبان جهت عبور و مرور افراد
                ۶- سطح مقطع مفید لازم برای عبور هوا
                اصلی ترین وسیله حمل و نقل در چاه قائم آسانسور (اسکیپ و قفس) است. در کلیه چاه های قائم معدنی برای ایمنی بیشتر پله های آهنی اضطراری نیز تعبیه می شود.

                نظر


                  #9
                  باز کردن معادن زیرزمینی
                  باز کردن معادن زیرزمینی به دلیل موقعیت ویژه آنها در مقایسه با معادن روباز بسیار مشکل تر است. برای آنکه بتوان مناسب ترین محل را برای باز کردن معدن انتخاب کرد. بایستی اطلاعات دقیقی از شکل و روش قرارگیری کانسار در زیر زمین در دست باشد. با توجه به ویژگی های خاص معادن زیرزمینی، لز جمله تهویه هوا برای کارکنان، ایمنی حرکت در فضاهای زیرزمینی و حمل و نقل مناسب مواد، باز کردن این معادن از طریق دو مجرا ضروری است. بر حسب موقعیت و شرایط کانسار، بازکنندهای اصلی معادن زیرزمینی با تونل، چاه شیبدار، چاه قائم و رمپ صورت می گیرد که ادامه روش ها در قسمت اول به شرح زیر است:


                  ۳- بازکردن از طریق چاه کور
                  گاهی برای باز کردن معادن و دسترسی به ماده معدنی، از چاه کور نیز استفاده می شود. چاه کور یا کور چاه، چاهی است که به سطح زمین و فضای آزاد راهی نداشته باشد یا به عبارت دیگر چاهی که حفر آن داخل زمین شروع و در داخل زمین به اتمام برسد.

                  در صورتی که سطح زمین مقدار زیادی باطله پوشانده باشد و حفر چاه مقرون به صرفه نباشد یا عوامل تکتونیکی و زمین شناسی امکان حفر چاه را ندهند یا شرایط حفر تونل به عنوان بازکننده اصلی مقدور نباشد برای برقراری ارتباط با کانسار از راه حل چاه کور استفاده می شود. چاه کور را نمی توان به تنهایی حفر کرد و برای باز کردن معدن ابتدا تونل یا تونل هایی به طرف کانسار زده می شود، سپس چاه کور از داخل تونل حفر می گردد. وظیفه و طراحی چاه کور همانند چاه است

                  Mine-Opening-16.jpg

                  Mine-Opening-17.jpg

                  نظر


                    #10
                    ۴- بازکردن توسط چاه شیبدار (چاه مایل)
                    باز کردن و دسترسی به ماده معدنی را از طریق حفر چاه مایل و مورب نیز میتوان انجام داد. در کانسارهای لایه ای نازک با شیب متوسط که سنگ های کمر بالای آنها دارای مقاومت کافی هستند؛ حفر چاه مایل برای دسترسی به ماده معدنی، یکی از روش های متداول است. بسته به شرایط موجود باز کردن معدن به کمک ترکیبی از چاه مایل و قائم نیز می تواند انجام گیرد. حفر چاه شیبدار در لایه، منظم بودن لایه را می طلبد یعنی عدم وجود چین خوردگی و شکستگی و تغییر شیب فراوان در لایه است.

                    Mine-Opening-18.jpg

                    برای کانسارهای مسطح و کم عمق نظیر زغال نیز استفاده می شود. اگر بنا به دلایلی همچون آبدار بودن لایه، خودسوز بودن و مقاومت کم سنگ های کمربالا نتوان چاه شیبدار را در داخل ماده معدنی ایجاد کرد باید در کمرپایین ایجاد شود و از طریق میان بر به ماده معدنی وصل شود.

                    Mine-Opening-19.jpg

                    برای باز کردن معدن بایستی از طریق حداقل دو مجرا صورت گیرد. در اینجا هم یک چاه مایل برای باربری و خدمات رسانی و یک چاه مایل برای تهویه حفر می شود. اصولا چاه تهویه هم مایل است؛ اما در بعضی موارد قائم نیز حفر می شود. چاه تهویه هم زمان با پیشروی چاه باربری و به اندازه یک تراز (یا یک طبقه) بالاتر از آن، پیشروی می کند. اما به سهولت در رفت و آمد افراد و همچنین استفاده بیشتر، چاه تهویه معمولا هم عمق چاه باربری حفر می گردد.
                    برای حفظ ایمنی و اطمینان بیشتر از خطر ریزش دیواره چاه مایل، مانند آنچه در مورد چاه های قائم بیان شده، حریم چاه در نظر گرفته می شود، یعنی در اطراف چاه و به زاویه مشخص هیچگونه عملیات حفاری یا بنا کردن تاسیسات سطحی انجام نمی گیرد.

                    مواد معدنی به طرق زیر به بیرون از معدن انتقال داده می شوند:
                    ۱- واگن: شیب کم
                    ۲-اسکیپ: در شیب ۴۰ تا۴۵ درجه
                    ۳- نوار نقاله: ۱۸تا۲۲ درجه
                    ۴- وسایل چرخ لاستیکی:کمتر از ۱۰ درجه

                    نظر


                      #11
                      ۵- بازکردن توسط رمپ
                      یکی از روش های دسترسی به ماده معدنی و حمل و نقل آن که امروزه با استفاده از ماشین آلات مجهز و پیشرفته در معادن زیرزمینی صورت می گیرد، ایجاد رمپ است. این گذرگاه شیبدار که به شکل طبقه طبقه است، مشابه با راه های ایجاد شده در معادن روباز است که در آن حمل و نقل ماده معدنی با ماشین آلات سنگین موتوری مانند کامیون ها و لودرهای موتور دیزلی انجام می گیرد.
                      رمپ گالری شیبداری است در کمرپایین ماده معدنی که حمل و نقل در آن به وسیله کامیون انجام می شود. از رمپ بیشتر برای معدنی که روش استخراج آنها ترکیب روباز و زیرزمینی است استفاده می شود. از مزیت های رمپ این است که می توان مواد استخراجی را تا محل تخلیه باطله یا کارخانه فرآوری انتقال داد. از معایب آن استهلاک زیاد کامیون ها است.

                      Mine-Opening-20.jpg
                      مهمترین شرایط ایجاد رمپ در معادن زیرزمینی، این است که کانسار استخراجی دارای توده ی بسیار بزرگ و ظرفیت استخراج سالیانه آن نیز زیاد باشد. همچنین، سنگ های اطراف و طبقه های مجاور بایستی دارای مقاومت کافی باشند. چون یک سطح وسیع برای ایجاد رمپ حفر می گردد، شکل رمپ ها می تواند به دو صورت مارپیچی و زیگزاگی ایجاد شود. رمپ ها معمولا در مجاورت چاه قائم با رعایت حریم چاه ایجاد می شوند و در هر طبقه با تونل هایی به محل استخراج ماده معدنی متصل می شوند. عرض این رمپ ها با توجه به شرایط موجود و ظرفیت استخراجی، بین ۱۰ تا ۱۵ و گاه تا ۲۰ متر هم میرسد؛ به طوری که ماشین آلات حمل و نقل به راحتی در آنها حرکت کنند.

                      عوامل موثر در طراحی رمپ
                      ۱) بیشتر تجربه است
                      ۲) شیب رمپ بین یک هفتم تا یک دهم است و بهترین یک دهم است
                      ۳) شعاع انحنای پیچ ها حداقل ۱۵ متر
                      ۴) به خاطر ایمنی بیشتر, بهتر است که رمپ در سر پیچها شیب نداشته باشد
                      ۵) در مسیر از سیستم روشنایی چراههای قرمز و علایم هشتدار دهنده بهتر است استفاده شود
                      ۶) محل مناسب رمپ در فاصله ۳۰ متری از کمرپایین است
                      ۷) محل اتصال رمپ با طبقات و میانبرها بهتر است T شکل باشد


                      محدودیت های اجرایی رمپ
                      الف) تهویه
                      – در رمپ ها می توان ۶۰ تا ۱۰۰ مترمکعب بر ساعت هوای تمیز عبور داد
                      – این میزان هوای تمیز برای ۲ تا ۳ سینه کار
                      – تولید سالیانه ۵۰۰ هزار تن
                      ب) طول مسیر
                      معمولا در طول مسیر ۲۵۰۰ تا ۳۵۰۰ متر ۴ تا ۵ کامیون استفاده می شود. هرچه مسافت بیشتر شود در نتیجه تعداد کامیون افزایش یافته و باعث ایجاد ترافیک بیشتر، خطرات احتمالی بیشتر و برنامه ریزی بیشتر می گردد.
                      ج) محدودیت در توان تولید
                      برای بالا بردن توان تولید باید عرض رمپ بزرگتر در نظر گرفت یا از دو رمپ استفاده کرد که نگهداری و طراحی را سخت و هزینه ها را بالا خواهد برد.

                      نظر


                        #12
                        شرایط خاص در بازکردن کانسارهای لایه ای

                        شرایط خاص در بازکردن کانسارهای لایه ای
                        بازکردن این کانسارها بستگی به شیب لایه، عمق و توپوگرافی سطح دارد.اگر منطقه کوهستانی باشد بهترین راه تونل است. برای کانسارهای عمیق افقی و کانسارهای قائم یا پرشیب از چاه قائم استفاده می شود. این روش دارای تولید و عمر زیاد است.

                        Mine-Opening-22.jpg

                        از چاه شیبدار برای کانسارهای با شیب متوسط (۳۰ تا ۷۰ درجه) استفاده می شود. این روش دارای عمر کم تا متوسط است. این روش دارای آماده سازی افقی کم و در حین آماده سازی تولید کم وجود دارد.


                        Mine-Opening-23.jpg

                        نظر


                          #13
                          از تونل شیبدار برای باربری متوسط از نوار نقاله (شیب حدود ۲۰ درجه) یا کامیون (شیب کمتر از ۱۲ درجه) استفاده می شود. این روش برای کانسارهای افقی کم عمق مناسب است و دارای تولید متوسط تا بالا و عمر زیاد می باشد.


                          Mine-Opening-24.jpg
                          تونل موازی یا داخل لایه با باربری توسط نوار نقاله، کامیون و قطار استفاده می شود. این روش برای کانسارهای کم عمق دارای رخنمون افقی و یا پر شیب مورد استفاده قرار می گیرد.این روش دارای تولید و عمر زیاد می باشد.

                          Mine-Opening-25.jpg


                          رمپ چاه شیبدار چاه قائم فاکتور مورد مقایسه
                          جدیدترین جدید قدیمی ترین قدمت
                          کم متوسط زیاد سرمایه
                          ۱:۹ ۲۰ تا ۲۲ ۹۰ درجه شیب
                          ۲۰۰ تا ۳۵۰ متر ۲۰۰ تا ۳۵۰ متر زیاد عمق
                          زیاد متوسط زیاد تولید
                          کم کم زیاد عمر
                          کامیون اسکیپ و قفس و نوار نقاله اسکیپ و قفس وسیله حمل و نقل
                          خیلی زیاد کم مصرف سیم بکسل
                          کم هزینه کم هزینه پرهزینه هزینه پیشروی
                          خیلی مشکل کمی مشکل نسبتاً آسان کنترل پیشروی
                          آسان و سریع آسان و سریع مشکل و وقت گیر نصب وسایل نگهداری
                          خوب عالی عالی وضعیت تهویه
                          خیلی آسان آسان مشکل تعمیرات
                          متوسط کند خیلی بالا سرعت حمل
                          زیاد متوسط خیلی کم احتمال تصادفات
                          ساده پیچیده بسیار پیچیده تاسیسات مورد استفاده
                          ۱۵ تا ۳۰ متر ۱۵ تا ۳۰ متر ۱۵ تا ۳۰ متر فاصله حفر از کمرپایین
                          زیاد کم زیاد حجم کانسار

                          نظر

                          Working...
                          X